Voor de tijd van het jaar

Goede voornemens en beste wensen

Een nieuw jaar en we zijn weer terug klaar voor een hele nieuwe start. Daarom eerst en vooral: Beste wensen! Ik wens je een wollig jaar toe. Eentje waarin je veel plezier mag beleven aan de projecten die je maakt. Bij een nieuw jaar horen ook goede voornemens. En alhoewel ik niet de persoon ben die ze maak, wil ik dit jaar graag een uitzondering maken voor deze goede voornemens.

Nieuwe techniek

Je zal me ondertussen misschien al kennen. Stilstaan is achteruit gaan en er valt altijd wel iets nieuws te leren. Bij elk project leer je bij. Al is het maar een klein geluk zoals oefenen en beter worden. Maar je kan het natuurlijk ook groter zien en gaan voor een nieuwe techniek, zoals ik van plan ben.

Misschien wordt het fair isle, brioche of een nieuwe steek. Of misschien wordt het een patroon dat ik nog nooit op die manier gebreid heb. Ik heb er nog niet echt over nagedacht, maar heb er dit jaar nog genoeg tijd voor. Oh, ik denk net aan iets. Misschien meer breien met zelfgesponnen wol, dat echt onder de knie te krijgen en zelfs betere wol kunnen maken (de wol voor mijn cowl is misschien toch wat hard voor mijn gewrichten).

Ik denk dat dit goed voornemen wel eenvoudig zal zijn. Meestal gaat bijleren vanzelf.

Eigen patroon

Hoe mooi zou het zijn om een volledig origineel, zelfuitgezocht en geschreven patroon te maken. Vorig jaar had ik al een prachtig idee: de Maple shawl. Het was raar. Plots kreeg ik een beeld voor ogen van een esdoornblad. En ik dacht toen: hoe mooi zou dat zijn voor een shawl. Ik heb nu enkel nog maar een ruwe schets, maar het is de bedoeling om het dit jaar verder uit te werken. Hopelijk heb ik tegen het einde van het jaar een afgewerkte sjaal en patroon.

Dit goed voornemen is misschien wel ambitieus, maar ik zie het helemaal zitten. En ik leer onmiddellijk ook iets bij over patronen maken. Check-check.

Het Sjettekastje

Dit voornemen is voor mij misschien nog wel het belangrijkst! Sinds kort weet ik welke richting ik uit wil met mijn carrière, na heel veel zoeken en twijfelen. Het is niet makkelijk geweest. Maar ik heb het licht gezien en hoe kan het anders dan de creatieve richting uit gaan.

Ik zou heel graag het Sjettekastje verder uitwerken tot een winkel. En ik zou er naast de tweedehands wol, zelf geverfde en gesponnen wol willen verkopen. Maar het Sjettekastje zou het Sjettekastje niet zijn als dat niet met respect voor de planeet kan.

Heel veel vachten van schapen worden na het scheren gewoon weggegooid. Wat een schande en verlies. Ik zou die vachten willen gebruiken om wol te spinnen, zodat ze gered kunnen worden van de afvalberg. En het verven zal zo veel mogelijk op zonne-energie gebeuren en met natuurlijke verfmiddelen (zoals avocadoschillen, schillen van ui, koffieresten en planten die in overvloed te vinden zijn). Het is een filosofie die me zo nauw aan het hart ligt en die het hart van de winkel zal worden.

Nu ben ik nog even bezig met een stage. Daarna is het de bedoeling om er echt werk van te maken. Ik heb al mensen die me daarmee gaan helpen. En hopelijk jij ook door het project te steunen.

To-do lijstje

Een paar weken geleden heb ik al eens een lijstje gemaakt van wat ik dit jaar allemaal zou willen maken:

  1. back to basics uitdaging
  2. the shift cowl Andrea Mowry
  3. maple shawl
  4. Azteca fine lux seamless sweater knitting pattern Katia
  5. MKAL sweet georgia
  6. Foldlines Norah Caughan of Kokebi Sweater Lucia Ruiz de Aguirre
  7. Curio Socks Andrea Mowry
  8. Chimney sweater Strikkelisa
  9. Striped Top Tatsiana Kupyianchyk

Maar ondertussen is er nog zoveel bijgekomen. Verdorie toch. Waarom zijn er zoveel mooie patronen en waarom heb ik zoveel inspiratie? Het is waarschijnlijk wel iets dat je kent. Ondertussen hebben Anne en Sonja me gecontacteerd om een trui te breien van 100% alpaca, geschoren van het dier dat bij Anne in de wei staat. Tuurlijk zie ik dat zitten.

En misschien wil ik dit jaar een nieuwe boodschappentas maken. Eerst breien en daarna laten vervilten in de wasmachine (Check, nieuwe techniek). Er was nog een adventbox over en de wol zou ik willen gebruiken voor een restjes trui in kleurverloop. En in de loop van het jaar zullen er waarschijnlijk nog projecten bijkomen.

Ik hoop gewoon dat de lijst hierboven zal lukken. Ik wil er een jaar tijd vrij voor maken en ik denk wel dat dat zal lukken, aangezien ik hetzelfde aantal projecten ongeveer in een half jaar heb gedaan. Maar geen stress, wel genieten van het maken.

Niet te hard zijn

En dat brengt me bij mijn laatste goede voornemen. Het is ook de reden waarom ik de back-to-basics uitdaging vorig jaar aangegaan ben. Ik wil nog steeds bewuster gaan breien en meer genieten van het product en het maken.

Ik wil de race tot de eindstreep vertragen en meer procesgericht te werk gaan. Later zal ik nog genoeg tijd hebben om te genieten. Maar het maken is net zo plezant en zou niet verwaarloosd mogen worden. Daarom wil ik de tijd nemen en niet te hard zijn voor mezelf als het toch wat langer zou duren. Want daarna komt er nog een jaar, toch? En het belangrijkste is nog altijd plezier hebben.

Al denk ik misschien dat dit goed voornemen gemakkelijk zal zijn, soms zal ik er mezelf toch eens aan moeten herinneren. Ik heb nogal de neiging om zoiets te vergeten. Misschien een goed idee om een spreuk af te drukken en in te kaderen. Ik kan ze dan in mijn (toekomstige) hobbyruimte hangen, zodat ik er aan herinnerd wordt.

Ik weet wat me te doen staat dit nieuwe jaar. Wat zijn jouw goede voornemens?

Basis

In de ban van spinnen

De laatste tijd ben ik nogal in de ban van het spinnen. Dat wil zeggen als ik tijd vind tussen de drukke momenten door. Sorry dat het wat stiller was de afgelopen periode. Op dit moment ben ik heel hard bezig met de juiste balans tussen drukte en rust te vinden. En spinnen helpt, want door de bewegingen ga ik vertragen. Dat wil wel zeggen dat mijn breiwerk wat aan de kant ligt.

Beslissen

Ik ben bezig geweest met mijn sokkenwol. Dat is een mengeling van Blauwe texelaar, Swifter en lokale wol die ik bij Annick geverfd heb met natuurlijke verfmiddelen. Er is gele (wouw), rode (meekrap) en paarse (blauwhout) wol. Voor elk kleur heb ik beslist om de drie wolsoorten samen te kammen om een homogener resultaat te hebben.

Daarna ben ik een onderzoek begonnen met hoe ik wil spinnen en twijnen om een goeie sokkenwol te bekomen. Via een les van School of Sweet Georgia, Spin to knit socks, kreeg ik een mooi overzicht van de mogelijkheden. Ik wil dat mijn sokkenwol sterk is en dat er niet onmiddellijk gaatjes vormen. Maar ik wil ook dat ze zacht en warm is.

Aan de hand van die eigenschappen maak je een compromis: worsted spinnen is sterker dan woolen spinnen. Maar woolen spinnen geeft zachtere en warmere wol. Omdat geen gaatjes toch voor mij het belangrijkste is, koos ik voor worsted spinnen. Maar wat ken ik er van? Ik heb echt nog niet genoeg ervaring om dit al zo te kunnen beslissen. Laat ik maar gaan voor trial and error. Als het niet het gewenste resultaat geeft, heb ik er tenminste uit geleerd.

Dus was worsted spinnen de beste oplossing. En om het extra stevig te maken, wou ik kiezen voor een driedubbele draad. Crepe garen leek me het stevigst en meest haalbaar. Dat las ik ook in het boek The Spinner’s Book of Yarn Designs van Sarah Anderson. Bij dit type garen twijn je eerst twee enkele draden, daarna spin je nog een derde draad in dezelfde richting van het twijnen. Die twee twijn je dan nog eens in de omgekeerde richting. Voila, een supersterke sokkenwol met drie draden.

Een vleugje angst

Ik had wel een beetje schrik voor het worsted spinnen. Zou dit een mooi resultaat geven bij het breien? Toen ik mijn eerste breitest voor de back to basic Seeds and Stems Cowl deed, dacht ik ook dat het mooi zou breien, maar uiteindelijk was het veel te touwachtig.

Ik ben zelfs bang om mijn sokkenwol uit te proberen. Het is zo mooi om naar te kijken. Wil ik het echt al in een balletje draaien en teleurgesteld worden? Maar ja, het zal er toch wel eens van moeten komen, anders kom ik nooit aan het effectief breien van dat paar sokken. En wat voor zin had het dan allemaal. Ja, toch? Binnenkort vind ik de moed er wel voor.

Binnenkort, want ik wil graag eerst alle drie de kleuren af hebben voor ik mijn proeflapje maak. Want ik heb zo zitten denken. Ik zal van elk kleur niet genoeg hebben om de sokken te breien die ik wil (Curio Socks van Andrea Mowry). Ik zal dus nog een 4e neutrale kleur nodig hebben als hoofdkleur. Of misschien zelfs een 5e. Want ik dacht zo ongeverfde wol voor de rode en paarse kleur en bruine wol voor de gele kleur. Maar dan heb ik nog wat Swifter nodig. Blauwe texelaar heb ik nog liggen.

Maar eerst nog

Ik ben nu nog maar bezig met het kammen van de paarse wol. Dan pas kan ik ze spinnen en twijnen. En dan kan ik gaan zoeken naar extra wol voor mijn neutrale kleuren. Tussendoor ben ik daarom even aan de slag gegaan met de vezels die ik kocht van Annick op de hobbybeurs in Middelkerke.

Deze drie vlechten wil ik combospinnen. Dus wordt het automatisch een driedubbele draad. Elke vlecht wordt een enkele draad. Het is niet de bedoeling om ze te twijnen als sokkenwol. Dus zou ik ze gewoon traditioneel allemaal in dezelfde richting willen spinnen en twijnen. En omdat de vezellengte nogal kort is, heb ik ze eerst op mijn kaarders behandeld om rolags te bekomen. Daarna wil ik ze woolen spinnen, hopelijk long draw. Voor deze wol heb ik een trui of shawl in gedachten.

Zoals je ziet, heb ik al veel gedaan, maar heb ik ook nog wat werk voor de boeg. Elke dag een beetje en ik kom er wel. Met wat ben jij op dit moment bezig?

Bronnen

Back to basics

Droom

Het is nog maar sinds vorige week dat ik besliste om de back to basics uitdaging aan te gaan met mezelf en nu al wil ik alweer te snel vooruit. Als ik nadenk over de mooie kleuren die ik zou willen verven, begin ik al te dromen van wat het eindresultaat zou kunnen zijn. En toen besefte ik (met een zalig tasje thee erbij) dat ik nog over zoveel anders in dit project kan dromen.

Wat wil ik maken?

Als je de post van vorige week nog niet gelezen hebt. Dit wil ik graag maken:

Het is de Seeds and Stems Cowl uit het boek Seasonal Slow Knitting van Hannah Thiessen. Ieder jaar probeer ik een sjaal/cowl/shawl te maken die me eindelijk eens zou passen. Want al was vorige winter niet echt koud, nu dat mijn haar wat langer is en het meer in een staart draag, wil ik graag iets dat mijn hals lekker warm kan houden. Tot nu toe waren ze niet praktisch, te lang, te los of net niet zoals ik wou. Op de foto ziet hij er wel precies uit zoals ik willen.

Wat me ook onmiddellijk aansprak, was dat het met (zo goed of) handgesponnen wol gebreid is. En dat liet me dan weer dromen over spinnen. Misschien kan ik de wol zelf maken voor dit project. En dat liet me dan alweer dromen over de kleuren van natuurlijke verfmiddelen.

Wie me kent, weet dat ik een zero waste levensstijl toepas. En dat wil ik graag doortrekken. Niet alleen dus in de natuurlijke verfmiddelen, maar ook in wat anderen zien als afval. Wat dacht je van de restjes van die heerlijke kop koffie waar je zo van genoot. Of wat doe je met al die uienschillen die je onderaan je bak vindt? En al kan je van de pit van een avocado zien hoe je eigen boompje groeit, ook dit (en de schil) zou ik kunnen gebruiken. Maar er zijn er nog zoveel meer. Ik kijk er al naar uit om dat konijnenhol helemaal te gaan ontdekken.

Wat vind ik belangrijk?

Maar de essentie is om te vertragen en te genieten van het maken. Weg met al die drukte en haast. Ik heb het helemaal gehad. Vandaar de langere termijn van ongeveer 9 maanden die ik mezelf wil gunnen. Want aangezien dat ik rauwe wol breiklaar wil krijgen, heb ik echt wel tijd nodig. En iedere stap van het proces wil ik evenveel eer aan doen en van kunnen genieten.

Het is iets dat aan bod komt in het boek Seasonal Slow Knitting. Als breier ben je zo bezig met het maken van dingen, dat je niet helemaal stil staat bij wat er allemaal aan te pas komt. Maar wat ik prachtig vind, is hoe alles loopt doorheen de seizoenen. Daarom wil ik de lente vrijmaken voor het verfgedeelte. De zomer is dan voor het spingedeelte en in de herfst kan ik dan aan de slag met het breigedeelte.

Dit project omvat dus drie stappen. En omdat ik van rauwe wol start, heb ik echt het gevoel dat ik terug naar de oorsprong ga. Vandaar ook de naam van deze uitdaging. Ik kan er niet onmiddellijk mijn vinger opleggen, maar dat op zich geeft me al een geborgen gevoel. Ik kan het misschien nog het best omschrijven als “weten waar je vandaan komt en je verhaal kunnen vertellen”. En dat geeft me dan alweer een gevoel van acceptatie en geborgenheid, net zoals wat ik wil dat de cowl me zou geven.

Wat kan ik leren?

Zoals bij elk project staan we niet stil, maar leren we iets nieuws. Naast het vertragen en genieten (en het hierboven zonet binnengekomen besef) wil ik mijn woltechnieken een kans geven om te groeien. Vorig jaar lukte het me niet echt om wol te verven en was ik wat gefrustreerd. Maar ik ben helemaal klaar om het opnieuw te proberen.

Welke kleurmiddelen zou ik kunnen gebruiken? Er bestaan extracten of planten die je kan kopen. En ik was al in mijn hoofd begonnen met plannen, ik besefte plots dat ik er al een paar had. Anderen zijn dan weer moeilijk te verkrijgen. En nog anderen zou ik nu en in de nabije toekomst kunnen planten om ze later te kunnen gebruiken. Ik ben zo benieuwd naar welke plant of restproducten welke kleuren zullen geven. Ik ben al helemaal klaar om dat te gaan uitzoeken.

Om de cowl te kunnen breien, wil ik de wol net juist krijgen. Dat zal een grote uitdaging zijn en wat extra aandacht vragen. Welke dikte heb ik nodig? Hoe ziet mijn enkele draad er dan uit? Welke spintechniek heb ik daar dan specifiek voor nodig? De zomer wordt een fantastische tocht door de spinwereld. Ik ben er al helemaal klaar voor om de wol zachter te kunnen maken en volledig tot zijn recht te laten komen.

Op breiniveau wil ik vooral de gebruikte motieven onder de knie krijgen. Ik ben niet zo voor kabels, ik weet niet waarom. En al staat het niet zo omschreven, er zijn wel steken die met een kabelnaald afgehaald worden en dan ook nog eens door de achterste lus gebreid worden. Die technieken zijn nogal nieuw voor mij. Tijdens de test die ik al even deed (want ik kon alweer niet wachten), merkte ik wel dat het motief meer tijd zal vragen om te breien. Ik ben al helemaal klaar om te kunnen vertragen en genieten.

Niet te snel willen gaan en eerst nog wat dromen, lijkt me ideaal. Ik neem dus alvast mijn eerste stop. Hmmm, die naam lijkt me nog niet oke. Want ik sta niet stil. Ik ga ook niet achteruit. Het is een moment om even op adem te komen en mindfull te zijn. Een beetje als een bevoorradingsmoment in de koers. Heb jij een goeie naam hiervoor?

Bronnen

Back to basics

Back to basics uitdaging

De laatste week is weer veel te druk geweest. Wel met positieve dingen waar ik energie uit haalde. Maar sommige avonden voelde ik me toch helemaal op. Dus tijd om te luisteren naar mijn lichaam en te vertragen. En ik heb al een ideaal project gekozen. Tja, wat had je gedacht.

Vertragen

Deze nacht gingen we over van winteruur op zomeruur. Wat zalig is in zekere zin, want nu kunnen we weer genieten van wat langere dagen. Maar dat betekent ook een uur minder slapen. De beste manier om dat te compenseren: nog wat lekker onder de knusse dekens blijven liggen, wat breifilmpjes bekijken online en deze post schrijven met een warm tasje thee. Vandaag wordt een rustig aan dagje.

Een paar weken geleden had ik het over het dilemma sneller breien vs. bewuster breien. En hoewel ik al een pak geoefend heb aan mijn snelheid. Besef ik maar al te goed dat het niet enkel om het maken gaat, maar ook om het genieten.

Er gaat een gans proces aan vooraf en dat wil ik eventjes laten stralen. Want hoe zit het in elkaar? Je koopt wol, je kiest een patroon en terwijl je het aan het opzetten bent, wil je al dat het klaar is. Maar van waar komt je wol? Welk proces was nodig om het breiklaar te maken? Ik denk dat we daar niet echt bij stil staan.

Back to basics

Daarom wil ik even back to basics gaan. Want wol is de vacht van een schaap, duh. Wanneer het warm genoeg wordt aan het begin van de zomer, wordt de vacht van het schaap geschoren. Dan wordt het verschillende keren gewassen, schoongemaakt en geverfd. Wanneer het droog genoeg is, kan het dan gespind worden. Eerst in enkele draad, dan verwerkt naar dubbele draad om zo tot de wol te komen die we kennen.

Dit is het plan: Ik wil de vacht die ik vorig jaar kon te pakken krijgen bij een lokale boer verven, spinnen en daar dan een cowl van breien. En voor de cowl heb ik ook al een patroon. Het komt uit het boek “Seasonal Slow Knitting” van Hannah Thiessen die ik recent gekocht heb en het heet de Seeds and Stems Cowl.

Verven

De wol die ik kreeg is een neutrale ivoorkleur. Ik zou het natuurlijk gewoon zo kunnen spinnen en breien, maar ik wil nog steeds proberen of ik wol zou kunnen verven. En dit is misschien de uitgelezen kans. Vorig jaar (of is het ondertussen al twee jaar) lukte het me niet. Maar ik ben geen opgever. Misschien lukt het nu wel.

Wol verven kan je niet snel snel. Het vraagt tijd. Eerst wassen, behandelen, dan verven en nazorg. Het zal dus stapje per stapje worden. Wat ook ideaal is om te vertragen en bewuster om te gaan met kleur. Sowieso kies ik voor natuurlijke verf. Dat wil zeggen kleurmiddel uit bloemen, onkruid of voedingsmiddelen. Maar de kleur is nog niet gekozen.

Spinnen

In het boek wordt er gewerkt met wol van een lokale werkplaats die aanvoelt als handgesponnen. Die zou ik zo dicht mogelijk willen benaderen. Tot nu toe spon ik enkel maar wat weg, niet doelbewust. Dit project zal er voor zorgen dat ik heel gericht kan bezig zijn met de wol. Als ik dit doe, welke impact heeft dit dan op de wol? En wat als ik dat doe? Net wat ik nodig heb, bewuster spinnen.

Ik voorzie de wol spinnen voor juli. Dan is het opnieuw Tour de Fleece. Het is een spinevent. Voor elke dag dat de renners in de Tour de France rijden, spin je naar je eigen vooropgestelde doelen. Al hoewel er nog geen info is over dit jaar (daar is het nog wat te vroeg voor), ben ik al zeker dat ik opnieuw mee doe.

Ik zou de 622m voor de dubbele versie die ik nodig heb, opsplitsen per dag. Lijkt me haalbaar… of toch niet? Dat zou komen op een kleine 30m per dag (60m per dag enkele draad). Maar ik heb nog tijd om dat wat beter te bekijken. Geen stress.

Breien

En als alles dan klaar is, zou ik willen beginnen met breien. Ik heb de motieven al even uitgeprobeerd (want ik kon echt niet wachten) en ze zijn prachtig. Maar door de gedraaide steken, vraagt het wel wat tijd om het te breien. Dus ook weer geschikt om bewuster te breien.

Zo zou ik willen dat mijn schema er uit ziet:

AprilPlannen
MeiVerftest
JuniSpin- en breitest
JuliWol spinnen
AugustusWol spinnen (extra tijd als ik er niet zou geraken in juli)
SeptemberBreien
OktoberBreien
NovemberBreien
DecemberAfwerken en reflecteren

Het zal dus een project worden over een langere periode, maar het is net wat ik nodig heb nu. Heel bewust en traag te werk gaan, zodat ik kan genieten van elk moment. Want het is dus niet enkel een race tot de eindstreep (misschien in juli wel), het is ook de stappen vooraf en achteraf in de bloemetjes zetten. Ik ben er klaar voor, maar ik zal wel wat steun kunnen gebruiken. Kan ik op je rekenen?

Bronnen