Steek van de maand

Operatie Trui

Door de drukte van de afgelopen weken, was het even nodig om een pauze te nemen. Leren nee zeggen is misschien toch iets dat ik af en toe beter gewoon zou doen. Ik had weer veel te veel ingepland en alle energie die ik net terug vond opnieuw opgebruikt. En fibromyalgie hebben helpt natuurlijk ook niet. Het is iets waar ik je nog niet over vertelde, omdat ik het moeilijk vind om over te praten. Ik wil niet dat het me definieert. Ik kan nog zoveel doen en het is belangrijker om daarop te focussen.

Truienoperatie

En wat kan ik nog doen. Amai, ik heb mezelf deze keer echt uitgedaagd. In mijn hoofd leek het nochtans niet zo moeilijk. Maar dat is waarschijnlijk omdat ik het niet goed doordacht had. Ik heb het over sweater surgery. Onlangs zag ik een video van Melissa (Knitting the stash) over hoe ze haar trui langer maakte. En ik dacht dat dit wel een goeie oplossing zou zijn voor mijn Sailing Sweater (patroon door Beckie Paul).

Eerst dacht ik dat het patroon te breed zou zijn, daarom deed ik een herhaling minder. Maar toen ik beide zijden van de trui geblockt en aan elkaar genaaid had, vond ik het toch wat krap. En dit was misschien een geluk bij een ongeluk, maar omdat de trui van links naar rechts gebreid wordt, was een truienoperatie de ideale manier om toch die extra herhaling er tussen te krijgen.

Zo doe je het

Even een beetje theorie. Je maakt eigenlijk een rij los van je afgewerkte trui om dan de steken van de rij eronder en erboven terug op breinaalden te kunnen zetten. Dan brei je (in de juiste richting uiteraard) verder tot de gewenste lengte en dan kan je ze opnieuw aan elkaar naaien. Voila, je trui heeft nu de juiste lengte.

Poepsimpel, dacht ik. Dat zal wel lukken. Maar wat ik even over het hoofd zag, was dat ik zowel rechte als averechtse steken op mijn naalden heb en dat Melissa enkel rechtse steken op haar naalden had. Dat was me volledig ontgaan. Ben je ook niet helemaal mee? Het aan elkaar naaien gebeurd met de Kitchener Stitch. En dat heb ik eigenlijk enkel zien gebruiken voor rechtse steken. Dus hoe doe je dat correct voor averechtse steken?

En toen herinnerde ik me een post op facebook van vorig jaar. Want ik doe echt niet graag Kitchener Stitch. Het is nogal een gedoe om te onthouden in welke stap ik zit. Vorig jaar ontdekte ik de Finchley Graft en ik zei toen tegen mezelf dat ik de volgende keer de Kitchener Stitch zou vervangen door de Finchley Graft. Dus bij deze.

Finchley Graft

Het verschil is dat je bij deze steek de verkeerde kant van je werk aan de buitenkant houdt. Zo wordt het eenvoudiger om een tricotsteek na te bootsen. Er zijn minder stappen om te onthouden en het gaat (volgens mij toch) een pak sneller. Ik was dus helemaal klaar om dit uit te proberen.

Maar dit loste natuurlijk mijn probleem niet op. Want de Finchley Graft is ook enkel voor rechte steken (die dan averechts op je werk verschijnen, aangezien je binnenste buiten werkt). Daarom zat er eigenlijk niets anders op om alle veiligheid in de wind te slaan en gewoon maar iets te proberen. Na een paar pogingen denk ik dat ik dicht kwam bij wat ik wou realiseren. Namelijk in plaats van rechts ging ik averechts in de steek. Ik geef wel toe dat dit niet de juiste manier is. Het zal nog wat onderzoek vragen naar hoe het dan wel moet. Maar op dit moment was dit oké voor mij. Als je het eindresultaat bekijkt, zie ik niet waar de naad zit en dat is eigenlijk het belangrijkste. Het hoeft niet perfect te zijn.

Struikelblok

Maar zo eenvoudig als ik het nu laat klinken, was het eigenlijk niet. Als je iets voor de eerste keer doet, is het dat nooit. Het is eerst wat zoeken en kijken of het goed gaat. Dan uithalen en opnieuw proberen. Tot je tevreden bent met het eindresultaat.

Aan de eerste kant van het werk, heb ik er toch wel een namiddag aan gewerkt. De steken waren te los, omdat ik de draad niet genoeg aantrok. En de averechtse kolommen kwamen net niet overeen, maar versprongen een steek. Maar ik was geduldig en wou het goed (niet perfect, want ik wist dat dat er niet in zat) doen. En uiteindelijk is het me toch gelukt en kon ik weer ademhalen. De andere kant ging al wat sneller.

Nu neem ik nog even pauze. Iets lekkers eten en misschien een paar afleveringen van de serie die ik aan het kijken ben (Bridgerton). Tot later. Welke steek heb jij liever: Kitchener Stitch of Finchley Graf? En welke heeft jou voorkeur.

Bronnen

Basis

Uittrekken of doorzetten

Nu ben ik ondertussen al een paar maanden de Sailing Sweater van Beckie Paul aan het breien. Het is een prachtig patroon en ik kan niet wachten om het te dragen. Ik was zo blij met het resultaat na het blokken. Maar nu ik het aan elkaar genaaid heb, zit ik wat vast.

Toen ik de trui voor de eerste keer aandeed, merkte ik dat hij voor mijn lichaamstype toch wat kort is. Uiteindelijk nam ik hem dan mee naar de breiclub op vrijdagavond en na wat meningen later, heb ik beslist om onderaan nog een boord te breien. Dat zal zowel lengte bijgeven als zorgen dat de trui mooi aansluit op de juiste plaats.

Over goeie moed en opgeven

Vol goeie moed ben ik steken beginnen opnemen. Om dan tot de conclusie te komen dat het veel te smal zou zijn. Dus heb ik het uitgetrokken en ben ik opnieuw begonnen met meer steken. Nochtans heb ik een goeie tip om uit te rekenen hoeveel steken je voor een boord best opneemt. Maar ik was er misschien met mijn hoofd niet helemaal bij. Want het aantal steken klopte opnieuw niet. En ondertussen maakte ik mezelf maar wijs dat het juist was. Resultaat, ik kreeg het niet over mijn boezem. Oeps.

Toen was ik er eigenlijk een beetje klaar mee en nu ligt de trui even aan de kant. Al besef ik dat er niets anders zal opzitten om weer uit te trekken en opnieuw te beginnen. Het is de moed vinden om het weer op te nemen en niet op te geven. Want de wol (superwash dk kleur cauldron van Sweet Georgia) is zo zacht en waardevol en het patroon is fantastisch, zodat ik het eigenlijk mezelf toch wel een beetje verschuldigd ben om het af te maken.

Over blij en teleurgesteld zijn

Ik ben enorm blij met hoe mooi het ajourmotief uitkomt met de wol. Het lijkt wel de perfecte combinatie. Het ziet er zo stijlvol uit en ik kan echt niet wachten om het te dragen. Ook al was het niet altijd even gemakkelijk om het motief te volgen en de twee delen gelijk te breien. Het is me wel gelukt en ik heb alweer wat nieuws bijgeleerd. Dus ik ben echt tevreden van het stuk.

Maar ik ben ook wat teleurgesteld dat ik door de boord toe te voegen, het patroon niet helemaal kan volgen. Meestal ben ik de eerste die van alles wijzigt aan een patroon, maar ergens had ik in mijn hoofd dat ik deze gewoon wou volgen. Maar dat is nu dus niet gelukt. En oké, mijn trui zal uniek zijn. Niemand anders zal dezelfde hebben. Maar toch vind ik het een beetje spijtig. Misschien ook een beetje uit respect voor de ontwerpster (Beckie Paul). Ik zal proberen om het patroon eer aan te blijven doen.

Over Angst en moed

De moed zakt je meestal in de schoenen door negatieve ideeën en angsten. Voor mij is dit nu vooral het idee dat ik niet weet of het zal werken. Zal het mooi zijn? Komt het goed? Of heb ik er gewoon geen zin meer in? Ben ik het beu om uit te trekken en opnieuw te beginnen? Want zal het de derde keer dan wel goed zijn?

Maar er bestaat een spreekwoord die nu in mijn gedachten komt (al weet ik niet meer wie het ooit gezet heeft, misschien was het in een film of zo): Courage is not the absence of fear, it’s accepting that other things are more important and doing it anyway. Dit vat het zowat samen. Ik kan het pas weten als ik het ook effectief doe.

Dus na een dikke week, denk ik dat ik weer klaar ben om er aan te beginnen. En dat wil dan eerst zeggen dat ik mag uit trekken. Maar heb jij het soms ook helemaal gehad met een project? Beland het dan op een stapel in een vergeten hoek of kan je toch de moed vinden om het opnieuw op te nemen en af te werken?

Bronnen

Droomproject

Trui afwerken

Wat heb ik deze week veel bijgeleerd. Ik heb een online cursus gevolgd over hoe je een trui in elkaar steekt en het is plots of de mist in mijn hoofd is verdwenen. Zo logisch allemaal, dat ik daar eigenlijk zelf nog niet op had gedacht.

Al deed ik het meeste wel goed, toch waren er paar dingen die blijkbaar beter konden en dingen waarvan ik mijn ogen open trok. Zo zie je maar, dat je nooit klaar bent met leren. Ook al denk ik dat je sommige dingen gaandeweg oppikt en dat iedereen een beetje zijn eigen manier heeft. Het is goed om eens te zien, hoe een professional het juist aanpakt.

Dit wist ik al

Hierbij was ik wel al mee. Het proeflapje breien en correct wassen en blokken. Het berekenen van de steken en rijen. Alles opzetten, breien en afkanten. Dat had ik al volledig onder de knie.

Dit kan beter

Minderen

Maar minderen aan de armholtes en neklijn, dat kan nog een beetje beter. Ik wist niet dat je aan de twee kanten anders mindert. Ik deed dat altijd hetzelfde, door 2 steken samen te breien. Maar hierdoor gaat je steek op een bepaalde manier schuin liggen. En aan de ander kant is het mooier als je 2 steken afhaalt (1 R, 1 AV), ze opnieuw op de linker naald schuift en ze dan rechts samenbreit. Dan gaat de steek anders schuin liggen.

Dus vanaf nu doe ik: als ik schuine kant maak van links naar rechts, brei ik 2 steken samen. En als ik een schuine kant maak van rechts naar links, dan haal ik 2 steken af en brei ze samen. Dit is als het werk voor je ligt op de doorgaande naald. Dit is niet enkel op de armholtes, maar ook de neklijn en kap van de mouwen.

Zelfkanten

Aan het begin van elke rij breide ik de eerste steek al rechts als een zelfkant, want dat maakt het aan elkaar zetten van de stukken makkelijker. Maar ik wist niet dat je dit ook best doet bij de boordsteek. Maar nu ik dit zag, lijkt het me inderdaad ook logischer.

Blokken

Voor je alle stukken aan elkaar zet is het eerst nodig om te blokken. Hier had ik altijd schrik voor, maar heb gaande weg toch een paar video’s bekeken. Maar nu heb ik mijn fout gevonden. Je hoort het werk op te spannen tot de afmeting dat je zou moeten bekomen volgens het patroon. Is het achterpand 54cm breed, dan rek je het uit tot 54cm. Duh, zo logisch. Maar eigenlijk nooit bij stil gestaan.

Dit heeft me de ogen geopend

Volgorde

Het start eigenlijk al met de volgorde van de stukken in elkaar steken. Eerst de schouder naden, dan de zijkanten van de mouw aan voor- en achterpand. En dan pas de mouwnaad in één lijn met de zijnaden samennaaien.

Matrassteek

En dan de steek om alles dicht te naaien. Ik deed dat altijd dubbel. Ik stak voor in en kwam achter uit met een lus over de naad en dan ging er nog eens over met de stiksteek. Want ik was bang dat de stukken weer van elkaar zouden los komen en zo hangt alles echt wel goed vast.

Maar eigenlijk is de matrassteek voldoende. En het is juist hier dat de rechtse zelfkant heel erg van pas komt, want je ziet beter waar je steken liggen en je kan recht werken. Ook al toont die niet op de foto hieronder.

Losse eindjes

Na dat alle stukken aan elkaar hangen is het pas tijd om de eindjes in te werken. Deze die bij naden liggen (en de naden zijn niet te dik) kan je opnieuw met de matrassteek daar inwerken. Maar wat doe je met de draadjes waar je van bol wisselde? Die vond ik altijd zo moeilijk om goed vast te maken. Want je wil echt niet dat die loskomen.

Dus heb ik de truc nu gevonden. Aan de achterkant van de tricotsteek heb je allemaal boogjes. Je werkt in de lachjes (de onderste boogjes) en je gaat een steek omhoog en dan opzij weer omlaag. Na dat een paar keer te doen keer je terug ook weer een steek omhoog en omlaag. Er hoeft geen knobbel gemaakt te worden, maar ik denk wel dat ik nog eens door de draad ga gaan om zeker te zijn dat het goed vast zit.

Amai, ik voel me nu al zoveel zekerder. En ik kan het al toepassen op mijn bernadette die nu nog eventjes in de maak is, maar straks ineen kan gezet worden. En dan heb ik het helemaal onder de knie voor mijn droomtrui.

Heb jij nog tips en trucs om een trui in elkaar te steken? Deel het maar gerust.

Bronnen: