dit en dat

Over druk en emotie – meer tijd voor je projecten

Ik weet niet wat er is, maar de afgelopen week werd ik wat overspoeld door druk en emotie. Ik zag plots door de bomen het bos niet meer. Wat wou ik eerst afwerken? Maar ik heb nog dat en dat project ook en daarna wil ik al starten aan dat. Aaaaah, help! Het was zo erg dat ik even niets meer kon maken. Ik had even rust nodig in mijn veel te onrustige hoofd.

Te veel projecten

Even voor Kerst en net na Nieuwjaar had ik het al even over de projecten die ik dit jaar zou willen maken. Maar van zodra de lijst af was, bedacht ik me plots dat er nog een heleboel niet opstonden. En ongetwijfeld zal ik er nog een paar andere willen bijnemen. En alhoewel ik voor mezelf gezegd had dat ik het niet te strikt zou nemen en meer relaxed er mee zou omgaan, is dat tot nu toe nog niet echt gelukt.

Want op dit moment ben ik nog steeds bezig met de trui van mijn broer. En ik heb echt het gevoel dat ik er niet mee verder geraak. En dat komt omdat ik een pak minder tijd had om er aan te werken. Stilletjes aan is het weer tijd voor mij om werk te maken van, wel, werk. Dus dat zorgt voor minder tijd voor het breien van die trui. Want wat ik vroeger vrij kon doen op een dag, moet ik nu in de helft van de tijd proberen te doen. Geen wonder dus dat ik wat overspoeld werd.

Naast die trui wil ik ook nog de drie vlechten die ik bij Annick kocht op de hobbybeurs in Middelkerke spinnen. En dat heb ik eigenlijk tussen het spinnen van mijn sokkenwol genomen. Maar wat doe ik eerst? Breien of spinnen. Waar heb ik zin in? Ik weet het niet.

Time management

Dit is dus een goed leermoment om mijn tijd wat beter in te plannen. Op welke momenten kan ik wat doen? Time management, hoe ging dat ook alweer? De meest handige tips vond ik op tijdswinst.com. En ik wil ze graag even met je delen.

Eén daarvan is je vrije tijd inplannen. Niet werken, werken, werken tot je ‘s avonds geen zin meer hebt om ook nog maar iets te doen, waaronder hetgeen dat je eigenlijk de hele dag het liefst van al had willen doen. Maar eerst je vrije tijd en daarrond de werkblokken plannen. En dan ook best een vrije tijd die niets met je werk te maken heeft. Wat voor mij misschien wat moeilijk wordt, aangezien ik mijn hobby vanaf nu als werk kan beschouwen. Hmmm. Maar geen paniek, dan maak ik van mijn andere hobby’s vrije tijd. Straks ga ik even naar buiten…

Maar ook goed zorgen voor mezelf is belangrijk. Er zijn bepaalde zaken die ik liever wegduw, emotioneel gezien dan. En het is belangrijk om tijd vrij te maken om net dat niet te doen en ze wel te verwerken. Daar ben ik nu mee bezig. Het is niet altijd even gemakkelijk, maar toch een schouderklopje voor mezelf.

Maar met die twee tips red ik het natuurlijk nog niet. Het zal plannen worden. En dat zal me dan ook weer wat meer rust in mijn hoofd geven. Een agenda lijkt me logisch. Maar welke? Ga ik digitaal of gebruik ik mijn bullet journal. Ik ben eerder geneigd naar het laatste. Maar op dit moment heb ik een systeem nodig die meer energie opbrengt dan het vraagt. Met andere woorden, eentje die ik niet steeds opnieuw moet tekenen of kopiëren. Maar ik wil natuurlijk wel het overzicht bewaren en niet met 2 of 3 agenda’s werken. Owkay, bullet journal dus. Ik denk nog wel even na over de template. En dan kan ik beginnen met taken, gesprekken en to do’s te plannen.

En dat kan al een heel pak helpen voor dat overvolle hoofd, maar er zullen nog een heleboel ideeën en creatieve gedachten door mijn hoofd blijven spoken. En ook dat zal een plaats nodig hebben op papier. Het is niet echt de bedoeling om met alles iets te doen, maar om ze gewoon uit mijn hoofd te krijgen en er niet constant aan hoeven te denken. Als ik ze nodig heb, kan ik ze gewoon later bekijken, want ik ben ze niet vergeten. Alles staat netjes op mijn braindumplijst.

En dan wordt het tijd om prioriteiten te stellen. Gelukkig bestaat het Eisenhower model. Je gaat na wat belangrijk is en wat niet en of het dringend is of niet. Zo pas je je taken in 4 hokjes. Wat dringend en belangrijk is, wil je doen. Wat niet dringend is, waar wel belangrijk, wil je plannen. Wat niet belangrijk is, maar wel dringend, kan je delegeren. En wat niet belangrijk en niet dringend is, doe je lekker niet, ha. Dit zal me zoveel meer rust geven. Ik kan alweer niet wachten om er mee aan de slag te gaan.

Nu op dit moment zie ik alweer een klein stukje bos. Het komt goed. Ik ga met deze tips aan de slag en zal in snel wel weer rust in mijn hoofd hebben. Geen stress dus. Word jij ook soms overspoeld?

Bronnen

Voor de tijd van het jaar

Goede voornemens en beste wensen

Een nieuw jaar en we zijn weer terug klaar voor een hele nieuwe start. Daarom eerst en vooral: Beste wensen! Ik wens je een wollig jaar toe. Eentje waarin je veel plezier mag beleven aan de projecten die je maakt. Bij een nieuw jaar horen ook goede voornemens. En alhoewel ik niet de persoon ben die ze maak, wil ik dit jaar graag een uitzondering maken voor deze goede voornemens.

Nieuwe techniek

Je zal me ondertussen misschien al kennen. Stilstaan is achteruit gaan en er valt altijd wel iets nieuws te leren. Bij elk project leer je bij. Al is het maar een klein geluk zoals oefenen en beter worden. Maar je kan het natuurlijk ook groter zien en gaan voor een nieuwe techniek, zoals ik van plan ben.

Misschien wordt het fair isle, brioche of een nieuwe steek. Of misschien wordt het een patroon dat ik nog nooit op die manier gebreid heb. Ik heb er nog niet echt over nagedacht, maar heb er dit jaar nog genoeg tijd voor. Oh, ik denk net aan iets. Misschien meer breien met zelfgesponnen wol, dat echt onder de knie te krijgen en zelfs betere wol kunnen maken (de wol voor mijn cowl is misschien toch wat hard voor mijn gewrichten).

Ik denk dat dit goed voornemen wel eenvoudig zal zijn. Meestal gaat bijleren vanzelf.

Eigen patroon

Hoe mooi zou het zijn om een volledig origineel, zelfuitgezocht en geschreven patroon te maken. Vorig jaar had ik al een prachtig idee: de Maple shawl. Het was raar. Plots kreeg ik een beeld voor ogen van een esdoornblad. En ik dacht toen: hoe mooi zou dat zijn voor een shawl. Ik heb nu enkel nog maar een ruwe schets, maar het is de bedoeling om het dit jaar verder uit te werken. Hopelijk heb ik tegen het einde van het jaar een afgewerkte sjaal en patroon.

Dit goed voornemen is misschien wel ambitieus, maar ik zie het helemaal zitten. En ik leer onmiddellijk ook iets bij over patronen maken. Check-check.

Het Sjettekastje

Dit voornemen is voor mij misschien nog wel het belangrijkst! Sinds kort weet ik welke richting ik uit wil met mijn carrière, na heel veel zoeken en twijfelen. Het is niet makkelijk geweest. Maar ik heb het licht gezien en hoe kan het anders dan de creatieve richting uit gaan.

Ik zou heel graag het Sjettekastje verder uitwerken tot een winkel. En ik zou er naast de tweedehands wol, zelf geverfde en gesponnen wol willen verkopen. Maar het Sjettekastje zou het Sjettekastje niet zijn als dat niet met respect voor de planeet kan.

Heel veel vachten van schapen worden na het scheren gewoon weggegooid. Wat een schande en verlies. Ik zou die vachten willen gebruiken om wol te spinnen, zodat ze gered kunnen worden van de afvalberg. En het verven zal zo veel mogelijk op zonne-energie gebeuren en met natuurlijke verfmiddelen (zoals avocadoschillen, schillen van ui, koffieresten en planten die in overvloed te vinden zijn). Het is een filosofie die me zo nauw aan het hart ligt en die het hart van de winkel zal worden.

Nu ben ik nog even bezig met een stage. Daarna is het de bedoeling om er echt werk van te maken. Ik heb al mensen die me daarmee gaan helpen. En hopelijk jij ook door het project te steunen.

To-do lijstje

Een paar weken geleden heb ik al eens een lijstje gemaakt van wat ik dit jaar allemaal zou willen maken:

  1. back to basics uitdaging
  2. the shift cowl Andrea Mowry
  3. maple shawl
  4. Azteca fine lux seamless sweater knitting pattern Katia
  5. MKAL sweet georgia
  6. Foldlines Norah Caughan of Kokebi Sweater Lucia Ruiz de Aguirre
  7. Curio Socks Andrea Mowry
  8. Chimney sweater Strikkelisa
  9. Striped Top Tatsiana Kupyianchyk

Maar ondertussen is er nog zoveel bijgekomen. Verdorie toch. Waarom zijn er zoveel mooie patronen en waarom heb ik zoveel inspiratie? Het is waarschijnlijk wel iets dat je kent. Ondertussen hebben Anne en Sonja me gecontacteerd om een trui te breien van 100% alpaca, geschoren van het dier dat bij Anne in de wei staat. Tuurlijk zie ik dat zitten.

En misschien wil ik dit jaar een nieuwe boodschappentas maken. Eerst breien en daarna laten vervilten in de wasmachine (Check, nieuwe techniek). Er was nog een adventbox over en de wol zou ik willen gebruiken voor een restjes trui in kleurverloop. En in de loop van het jaar zullen er waarschijnlijk nog projecten bijkomen.

Ik hoop gewoon dat de lijst hierboven zal lukken. Ik wil er een jaar tijd vrij voor maken en ik denk wel dat dat zal lukken, aangezien ik hetzelfde aantal projecten ongeveer in een half jaar heb gedaan. Maar geen stress, wel genieten van het maken.

Niet te hard zijn

En dat brengt me bij mijn laatste goede voornemen. Het is ook de reden waarom ik de back-to-basics uitdaging vorig jaar aangegaan ben. Ik wil nog steeds bewuster gaan breien en meer genieten van het product en het maken.

Ik wil de race tot de eindstreep vertragen en meer procesgericht te werk gaan. Later zal ik nog genoeg tijd hebben om te genieten. Maar het maken is net zo plezant en zou niet verwaarloosd mogen worden. Daarom wil ik de tijd nemen en niet te hard zijn voor mezelf als het toch wat langer zou duren. Want daarna komt er nog een jaar, toch? En het belangrijkste is nog altijd plezier hebben.

Al denk ik misschien dat dit goed voornemen gemakkelijk zal zijn, soms zal ik er mezelf toch eens aan moeten herinneren. Ik heb nogal de neiging om zoiets te vergeten. Misschien een goed idee om een spreuk af te drukken en in te kaderen. Ik kan ze dan in mijn (toekomstige) hobbyruimte hangen, zodat ik er aan herinnerd wordt.

Ik weet wat me te doen staat dit nieuwe jaar. Wat zijn jouw goede voornemens?

Inspiratie

Hobbybeurs Middelkerke

Hallo, ik ben terug. Je vroeg je misschien al af waarom het even duurde. De afgelopen weken zijn zo enorm druk geweest weer. Ik had even nood aan wat rust. Al is dat er niet echt van gekomen. Maar tussen het geloop en gevlieg door heb ik ook wat tijd kunnen maken voor de leuke dingen in het leven.

Spinnen en zoveel meer

Vorige week zondag, bijvoorbeeld, was het hobbybeurs in Middelkerke. De ideale kans om eens rond te snuisteren tussen de prachtige dingen die anderen maken. Het was eigenlijk door de spinclub dat ik aanwezig was. We mochten komen spinnen als we wilden, tuurlijk zeg ik daar geen nee tegen. En ik heb ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat wol van het Sjettekastje uit te stallen. Win-win-win.

Het was ook nu of nooit voor de klosjeswedstrijd. Iedereen heeft zijn uiterste best gedaan en heeft een mooie creatie kunnen indienen. Wolhalla van Veronique en Bernard is de terechte winnaar geworden. Mijn taart is 8e geworden.

Kraampjes

En wat heb ik zo’n mooie dingen gezien! Ik vind het fantastisch hoe creatief we met zijn allen kunnen zijn. We hebben elk onze eigen kijk op de wereld, maar toch zijn we met elkaar verbonden door onze creaties. Leuk hoe het ons zo kan samen brengen.

Er waren kraampjes met kaartjes, aardewerk, juwelen en kerstdecoratie, maar natuurlijk kijk ik vooral naar het brei- en haakwerk dat verkocht wordt, tja beroepsmisvorming. En wat me direct opviel was amigurumi. Er waren zoveel mooie creaties.

Bij het aanspreken van een paar mensen, hoorde ik dat velen dit enkel als hobby doen. Wat leuk dat ze zo wel hun creaties kunnen delen met anderen. Maar ik heb ook een paar verkopers gevonden die het professioneel aanpakken. En net daarvoor was ik afgekomen. Maar ook voor al de rest natuurlijk. Ik ben veel te enthousiast om de rest niet mee te pikken. Vandaag wil ik er een paar met je delen.

JenCrochet

Jennifer Verleyen is de persoon achter JenCrochet. Ik vond dat ze zoveel mooie dingen had uitgestald staan. Vooral de mandjes in het midden. Zo mooi met plantjes erin. Het was haar eerste hobbybeurs, maar dat zou je niet zeggen. Het is alsof ze het al jaren doet. Prachtig gewoon.

Jennifer Verleyen
Nederenamestraat 165
9700 Oudenaarde
jenniferverleyen@hotmail.com
https://www.facebook.com/profile.php?id=100063917209087

Arifranel

Dit was een stand om bij weg te dromen. Zo’n leuke stofjes en zo’n mooie naaicreaties. Ik kon niet kiezen, want ik vond het allemaal prachtig. Na een serieuze overweging ging ik voor dit mandje. Er zijn 2 groottes: klein en groot. Al koos ik bijna voor het zakje dat ze in dezelfde stof gemaakt had. Het mandje staat nu op het tafeltje in mijn inkomhal en ik krijg een instant goed gevoel als ik er naar kijk.

Fransy Dereere
Manitobalaan 9
8470 Gistel
0477/427771
fransy_dereere@hotmail.com
https://www.facebook.com/fransy.dereere.5

Atelier Wulle & Papier

En dan mijn favoriet. Annick Keters had zo’n prachtige stand met wol en vezels. Ook hier kon ik weer niet kiezen. Maar omdat lontwol al lang op mijn verlanglijstje stond, ben ik daarvoor gegaan. Ik heb drie kleuren kunnen bemachtigen en weet al wat ik er mee wil maken. Ik ga voor een combinatiespin. Dat wil zeggen drie enkele draden van telkens een kleur. Tenzij de plannen nog zouden wijzigen natuurlijk. Dat weet je nooit.

Annick Keters
Lombardsijdelaan 53
8434 Westende
atelierwullepapier@gmail.com
atelierwullepapier.wordpress.com

Ik was moe, maar voldaan toen ik zondagavond thuis kwam. Ik heb mijn lontwol geëtaleerd in mijn hobbyhoek en kijk er vol verlangen dagelijks naar. Maar ik wil toch nog structuur houden, dus zal ik er pas later mee aan de slag gaan. Eerst mijn sokkenwol en daarna had ik nog iets anders in gedachten met een mengeling van alpaca en wol. Wat wordt jouw volgende creatie?

Bronnen

Inspiratie

Ambitie en flexibiliteit

foto door Fanny Zedenius (Createaholic op instagram)

Oké, nu is het even tijd om realistisch te zijn. We zijn 13 november en binnen 42 dagen is het Kerst. Jikes. Wat komt dat snel dichterbij! De kans is heel groot dat ik de deadline voor de truien die ik voor mijn broer en neefjes niet zal halen. Dus heb ik wat geschoven in mijn projecten.

To do-lijstje

Gelukkig heb ik al een heleboel kunnen afwerken, zoals de Autumn Dahlias MKAL, de Naranja trui en de klosjestaart. Maar er staan nog een paar dingen op die ik al opgeschoven had naar volgend jaar, maar nu misschien zal schrappen. En nu zal ik niet anders kunnen dan nog een paar projecten opschuiven. Je zal nu waarschijnlijk zeggen: dat dacht ik al, dat ging nooit lukken. Maar ik had er wel goeie hoop in. Zoals steeds ben ik weer ambitieus geweest. En, al zeg ik het zelf, daar is helemaal niets mis mee. Ik kan lekker flexibel zijn met de tijdslijn. Alleen voor die Kerstcadeaus kan ik weinig schuiven. Dus is dit even mijn prioriteit geworden.

Dat wil zeggen dat ik de Back to basics-uitdaging even on hold heb gezet. Als de truien klaar zijn, doe ik er mee verder. Want ik wil zeker nog weten hoe mijn eigen gesponnen wol zal aanvoelen in een cowl. Je hebt waarschijnlijk al opgemerkt dat er de laatste tijd weinig nieuws over was. Dat komt omdat nog altijd even ver ben dan 6 weken geleden.

En ook al kijk ik zo uit om The Shift Cowl van Andrea Mowry te breien, deze zal voor volgend jaar zijn. Oorspronkelijk dacht ik om dit misschien mijn adventproject te maken en op te delen in 25 delen. Maar dat plan kan aangepast worden. En misschien zelfs nog beter zo.

Mountain Mist

Dus ben ik nu volop bezig met de Mountain Mist trui van Tin Can Knits. De groene versie voor mijn jongste neefje is al eventjes af. Maar nu ben ik bezig met de blauwe versie voor mijn oudste neefje. En dan moet ik nog beginnen aan de grootste voor mijn broer in donkergrijs. Ik herhaal, jikes.

Maar geen paniek, want ik heb al een plan B. Als die niet op tijd zou afgeraken, steek ik hem zoals hij is in de doos met een kaartje dat ik hem verder zal afwerken. En dan neem ik hem opnieuw mee naar huis. Ik denk wel dat mijn broer daar akkoord mee zou gaan.

Dit is de stand van zaken voor de blauwe versie. Ik heb enkel nog de onderste boord (want het is een top-down patroon) en de mouwen te breien. Al bij al gaat het nog redelijk vlot. Ik had zo in mijn hoofd dat de groene versie wat trager ging. Maar dat zal waarschijnlijk zijn omdat ik toen nog met iets anders bezig was. Nu heb ik maar één project, wat niet vaak gebeurd.

Ambitieus en flexibel

Maar zijn we niet allemaal een beetje ambitieus. Er zijn zoveel prachtige patronen en zoveel keuze dat we tijd tekort hebben om alles te breien (of te haken, naaien, …). We willen allemaal zo graag ons lopende project afwerken om te kunnen starten aan het volgende. En ik vraag me af of we er zo nog echt van kunnen genieten. Wat toch nog altijd het belangrijkste van handwerk is.

Daarom maken we keuzes en zijn we flexibel. Met wat kan ik schuiven? Valt er toch iets uit de boot? Wat zou ik toch zeker willen maken? Ik maak meestal een lijstje met wat ik allemaal zou willen doen in een jaar. Maar ik heb geleerd om niet te hard te zijn voor mezelf en het vooral haalbaar te houden. Dus schuiven en schrappen mag zeker.

Vooruitblik

Nu Black Friday er aan komt, ben ik al even beginnen nadenken over wat ik volgend jaar op mijn lijstje zou zetten. (Ja, ik weet het, ik ben al weer projecten aan het toevoegen terwijl mijn vorige lijst nog niet af is.) Want het is nu het moment als ik mijn voorraad wil inslaan.

Dit jaar heb ik meer projecten kunnen afwerken dan vorig jaar en ik ben daar toch een beetje trots op. Ik denk dat 9 projecten toch wel mijn maximum is, kwestie van niet te ambitieus te zijn (knipoog). Om een vergelijking te maken: dit jaar had ik 10 projecten in een najaar gepland. Lijkt me wel haalbaar dus. Ik heb al wat nagedacht en dit is alvast een klein overzicht.

  1. Back to basics uitdaging
  2. The Shift Cowl van Andrea Mowry
  3. Maple shawl (eigen ontwerp)
  4. Azteca fine lux seamless sweater van Katia
  5. MKAL sweet georgia 2023
  6. Foldlines van Norah Caughan
  7. OF Kokebi Sweater van Lucia Ruiz de Aguirre
  8. Curio Socks van Andrea Mowry
  9. Chimney sweater van Strikkelisa
  10. Striped Top van Tatsiana Kupyianchyk voor Scheepjes

En dan te bedenken dat ik er alweer een heleboel doorgeschoven heb naar het jaar erna. Oké, het is tijd om te luisteren naar mijn eigen goeie raad. Dit is voorlopig mijn lijstje en ik weet dat ik er mee kan schuiven of dat ik dingen mag schrappen. Ah, daar is de innerlijke rust weer. Heb jij soms ook het gevoel dat je niet weet wat eerst?

Bronnen

Basis·Geen categorie

Stress, pijn en rust

Aaaah, hier ben ik weer. Eindelijk weer even tijd gevonden om stil te staan bij de afgelopen weken. Tussen de drukke dagen was ik vorige week even vergeten dat het alweer weekend was. Ik was elke dag bezig met breien voor de MKAL Autumn Dahlias. Daarnaast ook met mijn eerste (tweedehands) elektrische fiets, verjaardag van mama en mijn tante, verjaardag van mijn verhuis drie jaar geleden, workshops, spinnen, … Zoals ik vorige week (of twee weken geleden ondertussen) al zei: te veel om te doen.

Fysieke klachten

En door die drukte, merk ik ook wel dat ik weer wat meer pijn heb in mijn gewrichten, nek en schouders. Dat ligt deels aan mijn fibromyalgie. Want als ik meer stress heb, wordt ik minder mobiel. Maar dit is nu echt op specifieke plaatsen zoals mijn linkerpols, het bovenste punt van nek en mijn beide schouders.

De symptomen zijn begonnen nu ik weer meer aan het breien ben. Dus denk ik dat het veilig is om te denken aan overbelasting. Elke dag 15 rijen van meer dan 100 steken breien is een pak hoger dan ik normaal gewend ben. Maar ik wil niet opgeven. Ik zit nog altijd op schema en ik hoop dat ik het nog een week kan volhouden. Dan is de shawl af. Maar ik hou mezelf voor de gek. Daarna ga ik toch gewoon door met het volgende project.

Maar hoe kan ik mezelf ondertussen toch nog voldoende rust geven? Want een van mijn goeie voornemens was toch om meer te gaan genieten van het proces? En om te genieten wil je toch de tijd nemen hé. En het liefst pijnvrij zijn.

Mijn dokter zegt dat ijs helpt. Het is waar. En spieren die niet voldoende getraind zijn, willen meer training (heb ik van horen zeggen). Specifiek voor mijn linkerpols is dit. Maar wat met de rest? Ik wil zo lang mogelijk mijn hobby kunnen uitoefenen. Ik kan me niet voorstellen dat ik niet meer zou kunnen breien, omdat mijn handen niet meer mee kunnen. Dus zorg dragen voor mijn lichaam is belangrijk. Ik weet het. Daarom ben ik even op zoek gegaan naar wat oplossingen.

Gewrichtspijn

Als je breit, maak je heel veel dezelfde beweging op lange tijd. Of je nu Engels, continentaal of Portugees breit, dat maakt allemaal geen verschil. Je mag grote of kleine bewegingen maken, het zijn steeds dezelfde die telkens herhaald worden. En soms zit er eens een moeilijke steek tussen waardoor je de draad en naalden iets krampachtiger vast neemt. Ik denk dat dat toch niet te onderschatten valt.

Tijdens mijn zoektocht online kwam ik de oefeningen van Kaitlin Bruder tegen. Ze is een illustrator die na het tekenen ook soms last heeft van haar handen en daarvoor simpele oefeningen toepast. Na een periode van intensief breien, probeer ik deze oefeningen nu uit. En na een dikke week kan ik toch wel zeggen dat ze me helpen. Dit is dus een blijver.

Schouderpijn

Maar dan is er nog de pijn in mijn rechterschouder. Het duurde een tijdje voor ik daarvan de oorzaak door had. Als ik brei zit ik meestal in mijn zetel met armleuningen van Ikea (die zalig zit trouwens). Hierbij is mijn linkerarm ondersteund, maar mijn rechter niet. De andere armsteun is net iets te ver om makkelijk te breien. Dus is mijn ruggengraat lichtjes schuin en moet ik meer moeite doen om mijn rechterschouder omhoog te houden. En daardoor geef ik iets meer kracht op mijn linkerschouder.

Hiervoor heb ik een bijkomende ondersteuning gezocht. Eentje die ik net naast me kan leggen, zodat mijn rechterarm toch ondersteund wordt. Denk aan een kussen, maar voorlopig is het nog even mijn droomdeken 2.1. Mijn kussens zitten nog in een verhuisdoos. Als ik eventjes tijd vind, haal ik ze er wel eens uit.

Nekpijn

De pijn in mijn nek is helemaal bovenaan. Net waar die overgaat naar de schedel. Toen mijn kinesiste vroeg of ik veel naar beneden keek, viel mijn frank. Breien is constant naar beneden kijken. Kijken naar je werk, kijken naar je patroon. Veel breien is dus gelijk aan veel hoge nekpijn voor mij.

De oplossing voor deze pijn ben ik nog een beetje aan het ontdekken. Het lijkt me evident dat als ik minder pijn wil hebben, minder naar beneden kijken noodzakelijk is. Met andere woorden naar iets anders kijken dan naar je werk. Een serie op Netflix bijvoorbeeld (op dit moment Locke&Key, een aanrader trouwens). Daarom ben ik blindbreien aan het oefenen. Ik ben er nog niet helemaal, want het is niet zo eenvoudig als het lijkt. Maar ik merk toch dat het al iets beter aanvoelt. En ik brei een beetje losser, wat ook weer beter is voor mijn vingers.

Als ik dit kan blijven volhouden, hoop ik toch nog vele jaren te kunnen genieten van mijn hobby’s. En binnenkort is de shawl af en kan ik daar ook nog eens van genieten. Wat zijn jouw tips voor pijn bij het breien?

Bronnen

Back to basics

Over proeflapje en planning

C’est parti! De Tour de Fleece van dit jaar is gisteren van start gegaan. En ook al ben ik nog niet helemaal klaar met alle wol te verven, ik heb genoeg om te starten. Maar voor ik dat kan, heb ik eerst nog wat rekenwerk. Hoe ziet mijn schema er uit.

Proeflapje

Zoals je misschien wel nog weet, heb ik afgeklopt met de dunnere woolen gesponnen wol. Vorige week had ik het proeflapje daarmee klaar. Dus kan ik nu alles gaan uitrekenen. Het eerste wat ik nodig heb is mijn steekverhouding: 10 x 10cm = 25 steken x 35 rijen

De volgende stap is dat vergelijken met de steekverhouding uit het patroon (10 x 10cm = 25 steken x 26 rijen). De steken zitten goed, oef. Maar het aantal rijen wijkt enorm af. Dus klopte mijn eerdere berekening van een totaal van 230g niet meer. Dat had ik simpelweg met het regeltje van drie berekend. Maar dat klopt dus niet langer omdat de steekverhouding van de rijen compleet anders is. Ik heb veel meer rijen nodig om tot de gewenste lengte te komen.

Dus dacht ik na hoe ik het wel correct zou kunnen uitrekenen. En dan was het even logisch nadenken en terug grijpen naar wat kennis in mijn achterhoofd. Ik nam het totaal aantal steken van mijn proeflapje 25 steken x 37 rijen (incl. opzet- en afkantrij) = 1184 steken. En als ik dan nog weet dat mijn proeflapje 9 gram weegt en 1 gram 131,5steken zijn, kan ik aan de slag.

De cowl zou voor mij in totaal op 159 steken x 330 rijen komen. Met andere woorden op 52 470 steken (slik). Als ik het totaal aantal steken dan deel door 131,5 steken kom ik op 400 gram (of 1080 meter).

Oké, het is een hele berekening en het spreekt weinig tot de verbeelding. Maar mijn doel is bereikt. Ik weet hoeveel wol ik nodig heb. Voor alle zekerheid wil ik er toch nog wat meer doen. Je weet maar nooit: losse uiteinden, verlies bij het spinnen, … Zou 10% genoeg zijn? 20% is dan misschien weer te veel. 15% dus, gewoon om zeker te zijn. Dus in totaal ga ik voor 460 gram wol.

Planning

Wat kan excel (of LibreOffice Calc in mijn geval) soms toch een prachtig programma zijn. Met een simpele formule kan ik de ganse tour opsplitsen per rit. En dat dan nog in verhouding ook. Want de ene rit is langer dan de andere. En dan wil ik op die dag ook wat meer spinnen. Dus heb ik een lijst gemaakt met het aantal kilometer per stage en het totaal aantal meter en gram dat ik nodig heb.

Eigenlijk is het aantal meter pure speculatie, omdat ik dat niet zal kunnen meten. Maar om het aantal gram per rit te vinden, deel ik het aantal kilometer van de rit door het totaal aantal kilometer en vermenigvuldig ik dat met het totaal aantal gram. Zo kom ik aan onderstaande lijst.

Ik heb zowel rekening gehouden met de tour voor mannen als voor vrouwen, om het wat meer haalbaar te krijgen. Het tempo voor mannen alleen lag iets te hoog, want dat zou inhouden dat ik meer wol in minder dagen zou spinnen. Nu kan ik nog steeds veel spinnen en er meer van genieten. Want dat was toch de bedoeling, hé.

En waarom niet? Want vrouwen moeten het voor elkaar opnemen. Het is de allereerste keer dat de tour voor vrouwen gereden wordt en we zijn 2022. Hoe komt het dat dit nog niet veel eerder gebeurde, toch? Dus is dit mijn mooie schema (waar ik toch een beetje trots op ben).

De eerste twee dagen zijn meegevallen alleszins. Ik zit op schema, woop woop! Maar ik heb nog wat kam- en verfwerk te doen. Ik hoop dat het niet te veel wordt, want ik zag daarnet dat ik beitsmiddel vergeten toe te voegen aan mijn beitsbad, oeps. Alles komt goed. Dat zeggen ze, toch?

Bronnen

Back to basics

Planning

Vandaag is het tijd om praktisch te zijn. Tijd om mijn planning te maken. Wanneer doe ik wat? En dan heel concreet. Wanneer ga ik verven, wanneer ga ik spinnen en wanneer ga ik breien? Maar ook alle tussenstappen. Maar wat er ook bij komt kijken is haalbaarheid. Want er staan nog een paar drukke dagen in mijn agenda ook. Zal het me wel allemaal lukken?

Om mijn planning te maken heb ik de grote punten stilletjes aan opgebroken in kleinere stappen. En van daaruit dan de opsplitsing per dag gemaakt (waar nodig). Dit is de redenering waar ik zou moeten staan als ik in december de Seeds and Stems Cowl af wil hebben. Want zo werkt mijn hoofd nu eenmaal.

Lente: verven

Ik wil je graag waarschuwen, want het is een lange lijst vol gepropt met van alles en nog wat. Zonder rustmomenten tussendoor (uitgenome de 2 rustdagen in de Tour de Fleece). En dat is niet zo slim van me. Want als ik teveel hooi op mijn vork ga nemen, zal ik dat zeker voelen. En ik wil er natuurlijk nog altijd van kunnen genieten. Dat is een van de redenen waarom ik deze uitdaging aanga.

Als ik wat meer rust zou willen, denk ik dat ik dan vooral het aantal kleuren in de verftest zal schrappen. Nu heb ik 9 kleuren geselecteerd naast de 3 die ik al verfde (want tja, ik kon weeral niet wachten) en daarvoor heb ik bijna elke dag van mei nodig. Dat wil zeggen dat ik geen dagen mag overslaan, of ik heb mijn wol niet klaar om te spinnen voor de Tour de Fleece.

Om dat te vermijden, kan ik kleuren schrappen. Maar zal ik dan in die dagen toch niet willen verven of iets anders willen doen? Want het is zo plezant. Ik denk dat ik hier toch zo veel mogelijk mijn strak schema zal volgen. En als ik er niet geraak, laat ik de laatste kleuren dan wel achterwege. Ik wil er liefst zo veel mogelijk kunnen doen.

Mei

  • 1/5: welke stoffen geven welke kleur
  • 2/5: kleuren verzamelen
  • 3/5: wassen 9 bollen
  • 4/5: beitsen 9 bollen
  • 5/5: verfbad 1 kleur 1
  • 6/5: verfbad 2 kleur 1
  • 7/5: verfbad 3 kleur 1
  • 8/5: verfbad 1 kleur 2
  • 9/5: verfbad 2 kleur 2
  • 10/5: verfbad 3 kleur 2
  • 11/5: verfbad 1 kleur 3
  • 12/5: verfbad 2 kleur 3 + wassen 9 bollen
  • 13/5: verfbad 3 kleur 3 + beitsen 9 bollen
  • 14/5: verfbad 1 kleur 4
  • 15/5: verfbad 2 kleur 4
  • 16/5: verfbad 3 kleur 4
  • 17/5: verfbad 1 kleur 5
  • 18/5: verfbad 2 kleur 5
  • 19/5: verfbad 3 kleur 5
  • 20/5: verfbad 1 kleur 6
  • 21/5: verfbad 2 kleur 6+ wassen 9 bollen
  • 22/5: verfbad 3 kleur 6+ beitsen 9 bollen
  • 23/5: verfbad 1 kleur 7
  • 24/5: verfbad 2 kleur 7
  • 25/5: verfbad 3 kleur 7
  • 26/5: verfbad 1 kleur 8
  • 27/5: verfbad 2 kleur 8
  • 28/5: verfbad 3 kleur 8
  • 29/5: verfbad 1 kleur 9
  • 30/5: verfbad 2 kleur 9
  • 31/5: verfbad 3 kleur 9

Zomer: spinnen

Als ik dan de kleur gekozen heb, is het tijd om uit te zoeken hoe ik de wol wil spinnen. Er zijn namelijk verschillende manieren om te spinnen. Omdat ik vooral naar Engelstalige video’s kijk om alles te leren, weet ik enkel de Engelstalige termen. Maar je hebt dus worsted spun en woolen spun. En dan wil ik ook nog wat experimenteren met plyen.

Kortom, juni zal vooral de voorbereiding zijn voor juli. Ik wil wat wol spinnen op verschillende manieren om te testen wat het beste resultaat zal geven wanneer ik er mee brei. Als ik dat weet, kan ik mijn hoeveelheden uitrekenen en genoeg kleurstof verzamelen.

Als ik dan de juiste hoeveelheid gekamd en geverfd heb, kan ik aan de slag met de Tour de Fleece. Wat inhoudt dat ik elke dag wol ga spinnen in het equivalent dat de renners hun ritten rijden. Als er een grote rit op het programma staat, zal ik meer wol spinnen en omgekeerd. Hier heb ik wel wat meer ademruimte voorzien. Als ik er niet zou raken (wat ik echt wel hoop), is er nog augustus om bij te benen.

Juni

  • week 1: hoe spinnen (worsted/woolen/dikte singles/soorten ply) + kleur kiezen
  • week 2: wol breien + hoeveelheden + tdf uitrekenen + genoeg verfstof verzamelen
  • week 3: wol kammen
  • week 4: wol verven

Juli

  • Tour de fleece (tdf)

Augustus

  • Tour de fleece extra
  • 28/8: uitrekenen hoeveel rijen per dag te breien

Herfst: breien

En dan komt het laatste stuk in zicht. Ik vind het nu nog wat te vroeg om hier al een dag planning voor te maken. Dus dat voorzie ik eind augustus. Ik kan dan het aantal te breien rijen delen door de tijd die ik heb en zo beslissen hoeveel rijen ik dagelijks zal doen om op schema te blijven en in december te kunnen afwerken.

Op het eerste zicht lijkt 3 maanden me wel wat lang. Het is een cowl en geen trui. Maar het is wel een cowl die dubbel gedraagt zal worden. Dus hou ik het voorlopig wel op 3 maanden. Ik kan het nog altijd herbekijken als ik zover ben.

December is dan vooral om af te werken: blocken, draadjes inwerken en dan eindelijk genieten van het eindresultaat. Ha, eindelijk.

September, oktober, november

  • breien

December

  • afwerken: blocken, draadjes innaaien en evalueren

Ik ben enthousiast en ik zie het volledig zitten. Maar wat denk jij van deze planning? Zal ik het halen?

Bronnen

Back to basics

Delayed gratification

Negen maanden is een heel lange periode om mijn motivatie niet te verliezen en dat besef ik maar al te goed. Want de dag van vandaag wordt onze aandacht op zoveel plaatsen gevraagd dat we van het ene naar het andere getrokken worden. We hebben geen tijd meer om bij belangrijke dingen stil te staan. Om die ratrace te doorbreken en ook nog om zoveel andere redenen, wil ik juist deze back to basics uitdaging aangaan.

Waarom verven?

De wol die ik vorig jaar bij de boer kon vinden is gewoon wit. Maar als ik mijn spinnen verder wil leren en daarna wil breien met die wol, wil ik heel graag met kleur kunnen werken. Helaas bestaan er geen rode, blauwe of gele schapen (zucht). Dus als ik kleur wil, zorg ik daar toch gewoon zelf voor.

Er zijn zoveel mooie kleuren rondom ons in de natuur. Als we even de tijd nemen om een gezellige wandeling door een fris bos of prachtig landschap te maken, zijn er zoveel bloemen en planten te spotten. Wat als je dit kon meenemen naar huis en alle dagen zou kunnen dragen? Het brengt je op slag terug één met de natuur. Herbronnen, check.

Ook al ben ik vrij nieuw in het verven van wol, ik hoorde en las wel dat je niet altijd de kleuren krijgt die je verwacht van een bepaalde kleurstof. Avocado is misschien wel de meest bekende is. Wie had ooit verwacht dat je een roze kleur zou krijgen? En net die stap in het onbekende lijkt me de sprong zeker waard. Ik kijk er al naar uit om te gaan experimenteren en de controle even los te laten.

Maar mijn eigen wol verven is gewoon ook de volgende stap in de wonderlijke wereld van handwerk. Ik mag weer nieuwe dingen leren, ontdekken en groeien. Ik voel me een beetje als Alice in Wonderland. Ik weet nog niet goed wat me te wachten staat, maar ben klaar om de uitdaging aan te gaan. Sowieso wordt het een prachtige avontuur.

Waarom spinnen?

Tot nu toe, maakte ik enkel kleine hoeveelheden op mijn spindel. Een beetje zoeken hoe alles in elkaar zit en wat uitproberen. Maar ik zou heel graag meer controle krijgen over hoe ik spin, zodat ik doelbewuster wol kan maken. Hoe dik maak ik juist mijn enkele draad om de juiste dikte uit te komen om dan te kunnen gebruiken voor mijn sjaal? En hoe kan ik de hoeveelheid twist goed krijgen?

Maar als ik wil beter worden, zit er niets anders op dan oefenen, oefenen en oefenen. Ik ben ook niet de breister geworden die ik nu ben door met mijn vingers te zitten draaien. Daarom denk ik dat de Tour de Fleece 2022 de uitgelezen kans is, om effectief dat te doen. Ik weet nog hoeveel ik vorig jaar geleerd heb. En ik weet zeker dat het dit jaar nog beter zal gaan. Maar niet enkel dat. Het gevoel om deel uit te maken van een groep waar iedereen zijn eigen doelen kan zetten en samen iets kunnen realiseren, zorgt er voor dat ik me verbonden voel. Win-win.

Maar eigenlijk alleen al het gevoel dat ik zelf iets aan het maken ben, dat dieper gaat dan enkel het eindproduct is zo uitnodigend. Want eigenlijk maak ik mijn eigen grondstof tot een project. En ik ben er zeker van dat dat nog heel anders is dan naar je favoriete wolwinkel gaan en de wol van jouw keuze uitzoeken. Je geeft zoveel meer betekenis aan je wol en dat maakt het eindproduct zoveel meer jouw ideale eindproduct. Het is de uitgelezen kans om de oorsprong van je handwerk te eren.

Valt het op dat ik het zo leuk vind? En ik kan er eigenlijk niet echt mijn vinger op leggen. Het is gewoon een schitterend en leerrijk proces. Het is een kunst om de draad precies zo dik te krijgen als je zelf wil en dat gewoon echt zelf te doen.

Waarom breien?

Dit gedeelte is niet nieuw voor mij. Maar het bewuster en trager aanpakken is dat zeker wel. In breien verschil ik niet zo veel van andere mensen. Er zijn zoveel mooie patronen en projecten om bij weg te dromen, dat je ze allemaal wil maken. Alleen hebben we daar niet genoeg tijd voor. Dus zijn we enkel maar bezig om zo snel mogelijk alles af te werken, waardoor we niet meer stil staan bij het plezier van het maken. Het is niet dat ik het niet leuk vind om te breien. Want dan zou ik het natuurlijk niet doen. Maar dat echte plezier zou ik opnieuw willen ervaren.

Er is zoveel om te leren. Ik ben echt nog geen professional in alle breitechnieken. Gedraaide steken en kabelnaalden zijn voor mij redelijk onbekend. Dus kijk ik er alvast naar uit om dat te kunnen toevoegen aan mijn onder de knie lijst. Maar het zal ook de eerste keer zijn dat ik met mijn eigen wol zou breien. En dat zal, denk ik, ook wat techniek vragen. Volgens mij zullen er zeker verschillen zijn ten opzichte van breien met commerciële wol.

En eigenlijk moet ik toegeven dat ik op slag verliefd was op het Seeds and Stems Cowl patroon. Niet enkel de kleur en zien hoe breien met je eigen wol structuur geeft, maar ook dat de cowl zo mooi aansluit. Ik sprak al eerder van een geborgen gevoel. Ik hoop echt dat deze cowl ook mij zal passen en dat ik dat gevoel mag ervaren. Het is al zo lang geleden.

Oké. Genieten van het proces, groeien en nieuwe inzichten leren, het oorspronkelijke product eer aan doen, weten waar het vandaan komt en het verhaal vertellen. Ik ben er alvast klaar voor om er negen maanden lang bewust mee om te gaan. Delayed gratification, here I come. Waarom ben jij het project waar je nu mee bezig bent aan het maken?

Bronnen

Back to basics

Droom

Het is nog maar sinds vorige week dat ik besliste om de back to basics uitdaging aan te gaan met mezelf en nu al wil ik alweer te snel vooruit. Als ik nadenk over de mooie kleuren die ik zou willen verven, begin ik al te dromen van wat het eindresultaat zou kunnen zijn. En toen besefte ik (met een zalig tasje thee erbij) dat ik nog over zoveel anders in dit project kan dromen.

Wat wil ik maken?

Als je de post van vorige week nog niet gelezen hebt. Dit wil ik graag maken:

Het is de Seeds and Stems Cowl uit het boek Seasonal Slow Knitting van Hannah Thiessen. Ieder jaar probeer ik een sjaal/cowl/shawl te maken die me eindelijk eens zou passen. Want al was vorige winter niet echt koud, nu dat mijn haar wat langer is en het meer in een staart draag, wil ik graag iets dat mijn hals lekker warm kan houden. Tot nu toe waren ze niet praktisch, te lang, te los of net niet zoals ik wou. Op de foto ziet hij er wel precies uit zoals ik willen.

Wat me ook onmiddellijk aansprak, was dat het met (zo goed of) handgesponnen wol gebreid is. En dat liet me dan weer dromen over spinnen. Misschien kan ik de wol zelf maken voor dit project. En dat liet me dan alweer dromen over de kleuren van natuurlijke verfmiddelen.

Wie me kent, weet dat ik een zero waste levensstijl toepas. En dat wil ik graag doortrekken. Niet alleen dus in de natuurlijke verfmiddelen, maar ook in wat anderen zien als afval. Wat dacht je van de restjes van die heerlijke kop koffie waar je zo van genoot. Of wat doe je met al die uienschillen die je onderaan je bak vindt? En al kan je van de pit van een avocado zien hoe je eigen boompje groeit, ook dit (en de schil) zou ik kunnen gebruiken. Maar er zijn er nog zoveel meer. Ik kijk er al naar uit om dat konijnenhol helemaal te gaan ontdekken.

Wat vind ik belangrijk?

Maar de essentie is om te vertragen en te genieten van het maken. Weg met al die drukte en haast. Ik heb het helemaal gehad. Vandaar de langere termijn van ongeveer 9 maanden die ik mezelf wil gunnen. Want aangezien dat ik rauwe wol breiklaar wil krijgen, heb ik echt wel tijd nodig. En iedere stap van het proces wil ik evenveel eer aan doen en van kunnen genieten.

Het is iets dat aan bod komt in het boek Seasonal Slow Knitting. Als breier ben je zo bezig met het maken van dingen, dat je niet helemaal stil staat bij wat er allemaal aan te pas komt. Maar wat ik prachtig vind, is hoe alles loopt doorheen de seizoenen. Daarom wil ik de lente vrijmaken voor het verfgedeelte. De zomer is dan voor het spingedeelte en in de herfst kan ik dan aan de slag met het breigedeelte.

Dit project omvat dus drie stappen. En omdat ik van rauwe wol start, heb ik echt het gevoel dat ik terug naar de oorsprong ga. Vandaar ook de naam van deze uitdaging. Ik kan er niet onmiddellijk mijn vinger opleggen, maar dat op zich geeft me al een geborgen gevoel. Ik kan het misschien nog het best omschrijven als “weten waar je vandaan komt en je verhaal kunnen vertellen”. En dat geeft me dan alweer een gevoel van acceptatie en geborgenheid, net zoals wat ik wil dat de cowl me zou geven.

Wat kan ik leren?

Zoals bij elk project staan we niet stil, maar leren we iets nieuws. Naast het vertragen en genieten (en het hierboven zonet binnengekomen besef) wil ik mijn woltechnieken een kans geven om te groeien. Vorig jaar lukte het me niet echt om wol te verven en was ik wat gefrustreerd. Maar ik ben helemaal klaar om het opnieuw te proberen.

Welke kleurmiddelen zou ik kunnen gebruiken? Er bestaan extracten of planten die je kan kopen. En ik was al in mijn hoofd begonnen met plannen, ik besefte plots dat ik er al een paar had. Anderen zijn dan weer moeilijk te verkrijgen. En nog anderen zou ik nu en in de nabije toekomst kunnen planten om ze later te kunnen gebruiken. Ik ben zo benieuwd naar welke plant of restproducten welke kleuren zullen geven. Ik ben al helemaal klaar om dat te gaan uitzoeken.

Om de cowl te kunnen breien, wil ik de wol net juist krijgen. Dat zal een grote uitdaging zijn en wat extra aandacht vragen. Welke dikte heb ik nodig? Hoe ziet mijn enkele draad er dan uit? Welke spintechniek heb ik daar dan specifiek voor nodig? De zomer wordt een fantastische tocht door de spinwereld. Ik ben er al helemaal klaar voor om de wol zachter te kunnen maken en volledig tot zijn recht te laten komen.

Op breiniveau wil ik vooral de gebruikte motieven onder de knie krijgen. Ik ben niet zo voor kabels, ik weet niet waarom. En al staat het niet zo omschreven, er zijn wel steken die met een kabelnaald afgehaald worden en dan ook nog eens door de achterste lus gebreid worden. Die technieken zijn nogal nieuw voor mij. Tijdens de test die ik al even deed (want ik kon alweer niet wachten), merkte ik wel dat het motief meer tijd zal vragen om te breien. Ik ben al helemaal klaar om te kunnen vertragen en genieten.

Niet te snel willen gaan en eerst nog wat dromen, lijkt me ideaal. Ik neem dus alvast mijn eerste stop. Hmmm, die naam lijkt me nog niet oke. Want ik sta niet stil. Ik ga ook niet achteruit. Het is een moment om even op adem te komen en mindfull te zijn. Een beetje als een bevoorradingsmoment in de koers. Heb jij een goeie naam hiervoor?

Bronnen

Back to basics

Back to basics uitdaging

De laatste week is weer veel te druk geweest. Wel met positieve dingen waar ik energie uit haalde. Maar sommige avonden voelde ik me toch helemaal op. Dus tijd om te luisteren naar mijn lichaam en te vertragen. En ik heb al een ideaal project gekozen. Tja, wat had je gedacht.

Vertragen

Deze nacht gingen we over van winteruur op zomeruur. Wat zalig is in zekere zin, want nu kunnen we weer genieten van wat langere dagen. Maar dat betekent ook een uur minder slapen. De beste manier om dat te compenseren: nog wat lekker onder de knusse dekens blijven liggen, wat breifilmpjes bekijken online en deze post schrijven met een warm tasje thee. Vandaag wordt een rustig aan dagje.

Een paar weken geleden had ik het over het dilemma sneller breien vs. bewuster breien. En hoewel ik al een pak geoefend heb aan mijn snelheid. Besef ik maar al te goed dat het niet enkel om het maken gaat, maar ook om het genieten.

Er gaat een gans proces aan vooraf en dat wil ik eventjes laten stralen. Want hoe zit het in elkaar? Je koopt wol, je kiest een patroon en terwijl je het aan het opzetten bent, wil je al dat het klaar is. Maar van waar komt je wol? Welk proces was nodig om het breiklaar te maken? Ik denk dat we daar niet echt bij stil staan.

Back to basics

Daarom wil ik even back to basics gaan. Want wol is de vacht van een schaap, duh. Wanneer het warm genoeg wordt aan het begin van de zomer, wordt de vacht van het schaap geschoren. Dan wordt het verschillende keren gewassen, schoongemaakt en geverfd. Wanneer het droog genoeg is, kan het dan gespind worden. Eerst in enkele draad, dan verwerkt naar dubbele draad om zo tot de wol te komen die we kennen.

Dit is het plan: Ik wil de vacht die ik vorig jaar kon te pakken krijgen bij een lokale boer verven, spinnen en daar dan een cowl van breien. En voor de cowl heb ik ook al een patroon. Het komt uit het boek “Seasonal Slow Knitting” van Hannah Thiessen die ik recent gekocht heb en het heet de Seeds and Stems Cowl.

Verven

De wol die ik kreeg is een neutrale ivoorkleur. Ik zou het natuurlijk gewoon zo kunnen spinnen en breien, maar ik wil nog steeds proberen of ik wol zou kunnen verven. En dit is misschien de uitgelezen kans. Vorig jaar (of is het ondertussen al twee jaar) lukte het me niet. Maar ik ben geen opgever. Misschien lukt het nu wel.

Wol verven kan je niet snel snel. Het vraagt tijd. Eerst wassen, behandelen, dan verven en nazorg. Het zal dus stapje per stapje worden. Wat ook ideaal is om te vertragen en bewuster om te gaan met kleur. Sowieso kies ik voor natuurlijke verf. Dat wil zeggen kleurmiddel uit bloemen, onkruid of voedingsmiddelen. Maar de kleur is nog niet gekozen.

Spinnen

In het boek wordt er gewerkt met wol van een lokale werkplaats die aanvoelt als handgesponnen. Die zou ik zo dicht mogelijk willen benaderen. Tot nu toe spon ik enkel maar wat weg, niet doelbewust. Dit project zal er voor zorgen dat ik heel gericht kan bezig zijn met de wol. Als ik dit doe, welke impact heeft dit dan op de wol? En wat als ik dat doe? Net wat ik nodig heb, bewuster spinnen.

Ik voorzie de wol spinnen voor juli. Dan is het opnieuw Tour de Fleece. Het is een spinevent. Voor elke dag dat de renners in de Tour de France rijden, spin je naar je eigen vooropgestelde doelen. Al hoewel er nog geen info is over dit jaar (daar is het nog wat te vroeg voor), ben ik al zeker dat ik opnieuw mee doe.

Ik zou de 622m voor de dubbele versie die ik nodig heb, opsplitsen per dag. Lijkt me haalbaar… of toch niet? Dat zou komen op een kleine 30m per dag (60m per dag enkele draad). Maar ik heb nog tijd om dat wat beter te bekijken. Geen stress.

Breien

En als alles dan klaar is, zou ik willen beginnen met breien. Ik heb de motieven al even uitgeprobeerd (want ik kon echt niet wachten) en ze zijn prachtig. Maar door de gedraaide steken, vraagt het wel wat tijd om het te breien. Dus ook weer geschikt om bewuster te breien.

Zo zou ik willen dat mijn schema er uit ziet:

AprilPlannen
MeiVerftest
JuniSpin- en breitest
JuliWol spinnen
AugustusWol spinnen (extra tijd als ik er niet zou geraken in juli)
SeptemberBreien
OktoberBreien
NovemberBreien
DecemberAfwerken en reflecteren

Het zal dus een project worden over een langere periode, maar het is net wat ik nodig heb nu. Heel bewust en traag te werk gaan, zodat ik kan genieten van elk moment. Want het is dus niet enkel een race tot de eindstreep (misschien in juli wel), het is ook de stappen vooraf en achteraf in de bloemetjes zetten. Ik ben er klaar voor, maar ik zal wel wat steun kunnen gebruiken. Kan ik op je rekenen?

Bronnen