Geen categorie·Nieuwe werken

Autumn Dahlias

Deze week wil ik graag het resultaat van de Autumn Dahlias mystery knit-along met jullie delen. Opgelet voor het spoiler alert dus als je hem graag zelf nog zou maken. Zo geraakte ik in 5 weken tot een afgewerkte shawl.

Details

Wat werkte

Het patroon is fantastisch geschreven en het was een droom om te volgen. De verschillende steken werden mooi uitgelegd zodat ze eenvoudig toe te passen waren. Het patroon bevat ribbelsteek, afgehaalde steken, mozaiekbreien en ajour. En dat in een asymmetrische vorm die van zij tot zij gebreid werd.

En dat zij tot zij breien gaf me eigenlijk goeie hoop. Niet te veel steken in één keer op de naald en echt rustig verder kunnen breien. Al is dat niet helemaal zo gebleken. Waar de shawl het breedst is, was ik toch blij dat ik vanaf dan kon beginnen minderen. Toch viel deze shawl me beter mee dan de vorige twee MKAL’s van Sweet Georgia. Al ben ik niet helemaal zeker hoe je hem nu juist draagt.

Ik ben zo blij dat ik deze keer mooi op tijd was met de verschillende tips. Ik dacht: het is nu of nooit. Meer tijd dan dit zal ik niet hebben om een shawl in 5 weken af te hebben. In het patroon staat vermeld hoeveel rijen je kunt breien in een week om mee te zijn. En ik heb me er kunnen aan houden. Ik ben echt trots op mezelf dat ik het heb kunnen volgen. Want de shawl laten liggen was echt geen optie.

Wat heb ik geleerd

Ook al kon ik de meeste steken en technieken van dit project. Je bent nooit te oud om bij te leren. Ik heb nog nooit de kabelopzetmethode gebruikt. Tot nu toe gebruikte ik enkel de lange draad opzet en kwam ik nog maar net met de achterwaartse lussen opzet in aanraking. Ik ben blij dat ik nu ook de kabelopzet aan dat lijstje kan toevoegen.

En ik heb ook nog nooit eerder een picotrand gebreid. Ik zag er het nut niet van in, want het is zoveel werk. Ik ben ook iemand die graag bezig is met de vingers, waardoor ik met die picotbolletjes zit te spelen en na een tijdje begin ik dan op mijn eigen zenuwen te werken. Dus eerlijk gezegd wou ik deze gewoon overslaan. Maar dat voelde dan alweer als vals spelen. En dat wou ik ook niet. Nu ben ik zelfs blij dat ik het gedaan heb. De picotrand geeft meer karakter aan de shawl.

Ik heb ook geleerd dat het niet altijd tricosteek hoeft te zijn. Ribbelsteek is terecht aan een opmars bezig. Ik zag het al wat meer opkomen en was op zoek naar een project om het eens te kunnen toepassen. Zalig dus dat ik nu de kans kreeg. En ik zal het zeker meer gebruiken voor toekomstige projecten.

Deze keer had ik wel wat moeite met het kiezen van de kleuren. Eén van de oorspronkelijke kleuren is een verloop en daar vond ik niet echt een goed alternatief voor. Na veel te lang in mijn favoriete wolwinkel gezocht te hebben en alle merken overwogen te hebben, heb ik beslist om het gewoon los te laten en te kiezen voor 3 effen kleuren. De tweed mocht voor dat tikkeltje extra zorgen. En ik zou dan wel zien waar ik uitkwam met mijn steekverhouding. Voor één keer heb ik niet naar mijn eigen goeie raad geluisterd (maar serieus, maak altijd een proeflapje). Ik probeerde het wel zo dicht mogelijk te benaderen.

Aanpassingen

Ik wou al zeggen dat ik geen aanpassingen gedaan heb deze keer. Maar dat is eigenlijk niet waar. Ik heb er wel een paar gedaan, maar het zijn heel kleine. De eerste aanpassing is een andere wol dan omschreven in het patroon. Maar dat was vooral om praktische redenen. De omschreven wol komt uit Canada en is niet zo voordelig om te importeren naar België. Dus ben ik op zoek gegaan naar een lokaler alternatief. En ik wou ook gewoon andere kleuren die beter bij mijn bestaande kleerkast zouden passen.

De tweede kleine aanpassing is dat ik de picotrand in een andere kleur heb gebreid. Maar ook dat was om praktische redenen. Normaal gezien zou die in het lichtgroen zijn, maar die kleur was net op. Er was wel nog heel veel van het donkergroen over. En aangezien dat eigenlijk de hoofdkleur is, vond ik het een goed alternatief.

Evaluatie

Ik zou iedereen wel een mystery knit-along kunnen aanraden. Het niet weten waar je zal eindigen, zorgt voor een extra spannend element die er voor zorgt dat je gemotiveerd blijft. En het brengt je dichter bij de andere mensen die de shawl breien. Je kan steeds bij elkaar terecht via forums als je ergens niet zeker van bent of als je hulp nodig hebt.

Dit patroon was heel leuk om te doen. Je volgt geen klassieke vorm van shawl. Het is geen driehoekige, maar ook geen rechte shawl. Dat er tussen in en de center spine stitch maakt het net nog iets specialer. Ik ben echt tevreden van het resultaat.

Nooit gedacht dat ik in 5 weken een shawl zou kunnen afwerken. Ik ben nu allang begonnen aan het volgende project. Er staat nog zoveel op mijn to do-lijstje. Weet je nog? Wat is jou volgende project?

Bronnen

Basis

Uittrekken of doorzetten

Nu ben ik ondertussen al een paar maanden de Sailing Sweater van Beckie Paul aan het breien. Het is een prachtig patroon en ik kan niet wachten om het te dragen. Ik was zo blij met het resultaat na het blokken. Maar nu ik het aan elkaar genaaid heb, zit ik wat vast.

Toen ik de trui voor de eerste keer aandeed, merkte ik dat hij voor mijn lichaamstype toch wat kort is. Uiteindelijk nam ik hem dan mee naar de breiclub op vrijdagavond en na wat meningen later, heb ik beslist om onderaan nog een boord te breien. Dat zal zowel lengte bijgeven als zorgen dat de trui mooi aansluit op de juiste plaats.

Over goeie moed en opgeven

Vol goeie moed ben ik steken beginnen opnemen. Om dan tot de conclusie te komen dat het veel te smal zou zijn. Dus heb ik het uitgetrokken en ben ik opnieuw begonnen met meer steken. Nochtans heb ik een goeie tip om uit te rekenen hoeveel steken je voor een boord best opneemt. Maar ik was er misschien met mijn hoofd niet helemaal bij. Want het aantal steken klopte opnieuw niet. En ondertussen maakte ik mezelf maar wijs dat het juist was. Resultaat, ik kreeg het niet over mijn boezem. Oeps.

Toen was ik er eigenlijk een beetje klaar mee en nu ligt de trui even aan de kant. Al besef ik dat er niets anders zal opzitten om weer uit te trekken en opnieuw te beginnen. Het is de moed vinden om het weer op te nemen en niet op te geven. Want de wol (superwash dk kleur cauldron van Sweet Georgia) is zo zacht en waardevol en het patroon is fantastisch, zodat ik het eigenlijk mezelf toch wel een beetje verschuldigd ben om het af te maken.

Over blij en teleurgesteld zijn

Ik ben enorm blij met hoe mooi het ajourmotief uitkomt met de wol. Het lijkt wel de perfecte combinatie. Het ziet er zo stijlvol uit en ik kan echt niet wachten om het te dragen. Ook al was het niet altijd even gemakkelijk om het motief te volgen en de twee delen gelijk te breien. Het is me wel gelukt en ik heb alweer wat nieuws bijgeleerd. Dus ik ben echt tevreden van het stuk.

Maar ik ben ook wat teleurgesteld dat ik door de boord toe te voegen, het patroon niet helemaal kan volgen. Meestal ben ik de eerste die van alles wijzigt aan een patroon, maar ergens had ik in mijn hoofd dat ik deze gewoon wou volgen. Maar dat is nu dus niet gelukt. En oké, mijn trui zal uniek zijn. Niemand anders zal dezelfde hebben. Maar toch vind ik het een beetje spijtig. Misschien ook een beetje uit respect voor de ontwerpster (Beckie Paul). Ik zal proberen om het patroon eer aan te blijven doen.

Over Angst en moed

De moed zakt je meestal in de schoenen door negatieve ideeën en angsten. Voor mij is dit nu vooral het idee dat ik niet weet of het zal werken. Zal het mooi zijn? Komt het goed? Of heb ik er gewoon geen zin meer in? Ben ik het beu om uit te trekken en opnieuw te beginnen? Want zal het de derde keer dan wel goed zijn?

Maar er bestaat een spreekwoord die nu in mijn gedachten komt (al weet ik niet meer wie het ooit gezet heeft, misschien was het in een film of zo): Courage is not the absence of fear, it’s accepting that other things are more important and doing it anyway. Dit vat het zowat samen. Ik kan het pas weten als ik het ook effectief doe.

Dus na een dikke week, denk ik dat ik weer klaar ben om er aan te beginnen. En dat wil dan eerst zeggen dat ik mag uit trekken. Maar heb jij het soms ook helemaal gehad met een project? Beland het dan op een stapel in een vergeten hoek of kan je toch de moed vinden om het opnieuw op te nemen en af te werken?

Bronnen