Back to basics

Het zit niet altijd mee

Het is niet altijd rozegeur en maneschijn helaas. Soms zit het gewoon even niet mee. Zoals de structuur en het gevoel van de zelfgesponnen wol voor mijn cowl. Het lijkt wel een hele worsteling om er mee te breien en ze voelt heel stug aan. We mogen af en toe eens ons hart luchten als het niet mee zit, maar het is belangrijk om er niet in te blijven hangen. Daarom geef ik nog niet op.

Even mijn hart luchten

Ik vind het zo jammer dat mijn wol niet zachter aan voelt. Het wil niet goed tussen mijn vingers glijden, waardoor ik strakker brei. En als je moeite hebt met te strakke steken, brei je niet soepel (je kent dat wel). Met andere woorden: handen en schouders zijn helemaal gespannen.

Het is helaas al zoals ik eerder aan gaf. Als het schaap al vele jaren buiten in de wei stond, heeft het al veel weer doorstaan en zal de vacht daar op aangepast zijn. Want om nog tot volgend jaar te overleven, heeft het schaap een stevige vacht nodig. Daarom kan je niet verwachten dat je super zachte wol zal hebben. Maar dat wil niet zeggen dat deze vacht niet gebruikt kan worden. Het is gewoon eerder geschikt voor andere projecten.

Het werken met drie bollen heb ik ook wat onderschat. Nu ik al wat verder zit en de bolletjes wat losser geworden zijn (want ja, ik begin mijn bollen in het midden), blijven ze steeds maar omvallen en op de grond belanden. Het is ook iedere rij weer opletten dat ik mooi de draad gelijk mee omhoog neem. Anders is de rand niet meer zo mooi.

Dan weer verder

Maar genoeg geklaag. Voor de rest brei ik prima. Daarom ben ik nog niet bereid om op te geven. Dus kan ik het enkel maar van de positieve kant bekijken.

Voor het omvallen van mijn bollen heb ik al een oplossing gevonden. Ik heb een schaaltje gevonden waarbij ze alle drie netjes naast elkaar in passen. Om ze wat beter op hun plaats te houden heb ik er de vierde vlecht naast gestoken. Zo is het veel ordelijker en voila, weg frustratie.

Door elke dag 5 rijen te breien, schiet het goed op. Ik heb nu in totaal al 6 herhalingen gebreid en ben 2/3e in de 7e herhaling. Dat wil zeggen dat ik nu aan rij 108 kan beginnen en ik eigenlijk al een derde van de sjaal gebreid heb. Woop woop! Ik heb mijn achterstand nog niet helemaal weg gewerkt, maar kom al een pak dichterbij.

Een voordeel van zover zitten, is dat nu stilletjes aan het herhalingspatroon aan het herkennen ben. Dat wil zeggen dat ik al iets minder hoef na te denken bij het breien en iets sneller vooruit ga. Maar waar ik op dit moment heel trots op ben (en ik ga hout vasthouden), is dat ik nog geen fouten in het herhalingspatroon gemaakt heb. Desondanks dat ik er toch soms niet altijd met mijn hoofd bij ben. Sowieso pas ik de truc met de levenslijn ook toe. Beter zo dan drama.

Wat ik ook in mijn achterhoofd wil houden, is dat ik in der tijd niet overtuigd was van mijn proeflapje tot ik het gewassen en opgespannen had. Dit is mee de reden waarom ik toch nog wil verder doen. Nu lijkt alles zo opgekrompen en slordig, maar tijdens het blokken zal dat wel goed komen. Ik kan niet anders dan daar in blijven geloven.

En ook al had ik twijfels over de zwarte thee-kleur, nu ben ik echt heel blij met de kleurschakeringen. Het geeft het werk plots veel meer diepte. En als ik nu met wol uit de winkel brei, lijkt dat zelfs saai en monotoon van kleur (wat natuurlijk helemaal zo niet is). Ik weet niet zo goed hoe ik het kan omschrijven. Het is precies of mijn zelfgeverfde en -gesponnen zijn eigen verhaal wil vertellen. En daar draaide deze back-to-basics uitdaging eigenlijk ook om. Terug naar de oorsprong van het pure product wol. Het is nu al volledig geslaagd.

Naast de kleur is ook het bewuster breien op de voorgrond gekomen. Ik probeer echt niet meer dan 5 rijen te doen per dag, zodat ik er ook echt van kan genieten (voor zover de stugheid van de wol me dus geen parten speelt). Het stekenpatroon vraagt gewoon om de aandacht er bij te houden. Er is zoveel te doen: steken door de achterste lus breien, steken kruisen, sommige zijn rechts, andere averechts en dan hier en daar nog een beetje ajour. Door het stekenpatroon aandachtig te volgen, ben je ook meer bezig met wat je breit.

Maar toch nog een paar twijfels

Alleen ben ik niet zeker of ik het eindresultaat wel graag ga dragen als het zo stug zal blijven aanvoelen. En dat zou zo jammer zijn ten opzichte van het werk dat ik er uiteindelijk ingestoken zal hebben. Net omdat deze cowl me de juiste afmeting lijkt voor een warme aansluitende versie, wou ik deze breien. Maar als ze niet lekker zal aanvoelen, zal ik ze misschien niet willen dragen. En dat schrikt me een beetje af.

Maar ik denk dat ik toch nog verder doe en als deze vacht op is (of we zijn al juni volgend jaar, wanneer er nieuwe schapen geschoren worden), ga ik op zoek naar zachtere wol. Hopelijk kan ik een eerste schering bemachtigen of anders kan ik nog een heleboel bijleren in het kiezen van de juiste vacht. Wie weet?

Bronnen

Back to basics

Delayed gratification

Negen maanden is een heel lange periode om mijn motivatie niet te verliezen en dat besef ik maar al te goed. Want de dag van vandaag wordt onze aandacht op zoveel plaatsen gevraagd dat we van het ene naar het andere getrokken worden. We hebben geen tijd meer om bij belangrijke dingen stil te staan. Om die ratrace te doorbreken en ook nog om zoveel andere redenen, wil ik juist deze back to basics uitdaging aangaan.

Waarom verven?

De wol die ik vorig jaar bij de boer kon vinden is gewoon wit. Maar als ik mijn spinnen verder wil leren en daarna wil breien met die wol, wil ik heel graag met kleur kunnen werken. Helaas bestaan er geen rode, blauwe of gele schapen (zucht). Dus als ik kleur wil, zorg ik daar toch gewoon zelf voor.

Er zijn zoveel mooie kleuren rondom ons in de natuur. Als we even de tijd nemen om een gezellige wandeling door een fris bos of prachtig landschap te maken, zijn er zoveel bloemen en planten te spotten. Wat als je dit kon meenemen naar huis en alle dagen zou kunnen dragen? Het brengt je op slag terug één met de natuur. Herbronnen, check.

Ook al ben ik vrij nieuw in het verven van wol, ik hoorde en las wel dat je niet altijd de kleuren krijgt die je verwacht van een bepaalde kleurstof. Avocado is misschien wel de meest bekende is. Wie had ooit verwacht dat je een roze kleur zou krijgen? En net die stap in het onbekende lijkt me de sprong zeker waard. Ik kijk er al naar uit om te gaan experimenteren en de controle even los te laten.

Maar mijn eigen wol verven is gewoon ook de volgende stap in de wonderlijke wereld van handwerk. Ik mag weer nieuwe dingen leren, ontdekken en groeien. Ik voel me een beetje als Alice in Wonderland. Ik weet nog niet goed wat me te wachten staat, maar ben klaar om de uitdaging aan te gaan. Sowieso wordt het een prachtige avontuur.

Waarom spinnen?

Tot nu toe, maakte ik enkel kleine hoeveelheden op mijn spindel. Een beetje zoeken hoe alles in elkaar zit en wat uitproberen. Maar ik zou heel graag meer controle krijgen over hoe ik spin, zodat ik doelbewuster wol kan maken. Hoe dik maak ik juist mijn enkele draad om de juiste dikte uit te komen om dan te kunnen gebruiken voor mijn sjaal? En hoe kan ik de hoeveelheid twist goed krijgen?

Maar als ik wil beter worden, zit er niets anders op dan oefenen, oefenen en oefenen. Ik ben ook niet de breister geworden die ik nu ben door met mijn vingers te zitten draaien. Daarom denk ik dat de Tour de Fleece 2022 de uitgelezen kans is, om effectief dat te doen. Ik weet nog hoeveel ik vorig jaar geleerd heb. En ik weet zeker dat het dit jaar nog beter zal gaan. Maar niet enkel dat. Het gevoel om deel uit te maken van een groep waar iedereen zijn eigen doelen kan zetten en samen iets kunnen realiseren, zorgt er voor dat ik me verbonden voel. Win-win.

Maar eigenlijk alleen al het gevoel dat ik zelf iets aan het maken ben, dat dieper gaat dan enkel het eindproduct is zo uitnodigend. Want eigenlijk maak ik mijn eigen grondstof tot een project. En ik ben er zeker van dat dat nog heel anders is dan naar je favoriete wolwinkel gaan en de wol van jouw keuze uitzoeken. Je geeft zoveel meer betekenis aan je wol en dat maakt het eindproduct zoveel meer jouw ideale eindproduct. Het is de uitgelezen kans om de oorsprong van je handwerk te eren.

Valt het op dat ik het zo leuk vind? En ik kan er eigenlijk niet echt mijn vinger op leggen. Het is gewoon een schitterend en leerrijk proces. Het is een kunst om de draad precies zo dik te krijgen als je zelf wil en dat gewoon echt zelf te doen.

Waarom breien?

Dit gedeelte is niet nieuw voor mij. Maar het bewuster en trager aanpakken is dat zeker wel. In breien verschil ik niet zo veel van andere mensen. Er zijn zoveel mooie patronen en projecten om bij weg te dromen, dat je ze allemaal wil maken. Alleen hebben we daar niet genoeg tijd voor. Dus zijn we enkel maar bezig om zo snel mogelijk alles af te werken, waardoor we niet meer stil staan bij het plezier van het maken. Het is niet dat ik het niet leuk vind om te breien. Want dan zou ik het natuurlijk niet doen. Maar dat echte plezier zou ik opnieuw willen ervaren.

Er is zoveel om te leren. Ik ben echt nog geen professional in alle breitechnieken. Gedraaide steken en kabelnaalden zijn voor mij redelijk onbekend. Dus kijk ik er alvast naar uit om dat te kunnen toevoegen aan mijn onder de knie lijst. Maar het zal ook de eerste keer zijn dat ik met mijn eigen wol zou breien. En dat zal, denk ik, ook wat techniek vragen. Volgens mij zullen er zeker verschillen zijn ten opzichte van breien met commerciële wol.

En eigenlijk moet ik toegeven dat ik op slag verliefd was op het Seeds and Stems Cowl patroon. Niet enkel de kleur en zien hoe breien met je eigen wol structuur geeft, maar ook dat de cowl zo mooi aansluit. Ik sprak al eerder van een geborgen gevoel. Ik hoop echt dat deze cowl ook mij zal passen en dat ik dat gevoel mag ervaren. Het is al zo lang geleden.

Oké. Genieten van het proces, groeien en nieuwe inzichten leren, het oorspronkelijke product eer aan doen, weten waar het vandaan komt en het verhaal vertellen. Ik ben er alvast klaar voor om er negen maanden lang bewust mee om te gaan. Delayed gratification, here I come. Waarom ben jij het project waar je nu mee bezig bent aan het maken?

Bronnen

Back to basics

Back to basics uitdaging

De laatste week is weer veel te druk geweest. Wel met positieve dingen waar ik energie uit haalde. Maar sommige avonden voelde ik me toch helemaal op. Dus tijd om te luisteren naar mijn lichaam en te vertragen. En ik heb al een ideaal project gekozen. Tja, wat had je gedacht.

Vertragen

Deze nacht gingen we over van winteruur op zomeruur. Wat zalig is in zekere zin, want nu kunnen we weer genieten van wat langere dagen. Maar dat betekent ook een uur minder slapen. De beste manier om dat te compenseren: nog wat lekker onder de knusse dekens blijven liggen, wat breifilmpjes bekijken online en deze post schrijven met een warm tasje thee. Vandaag wordt een rustig aan dagje.

Een paar weken geleden had ik het over het dilemma sneller breien vs. bewuster breien. En hoewel ik al een pak geoefend heb aan mijn snelheid. Besef ik maar al te goed dat het niet enkel om het maken gaat, maar ook om het genieten.

Er gaat een gans proces aan vooraf en dat wil ik eventjes laten stralen. Want hoe zit het in elkaar? Je koopt wol, je kiest een patroon en terwijl je het aan het opzetten bent, wil je al dat het klaar is. Maar van waar komt je wol? Welk proces was nodig om het breiklaar te maken? Ik denk dat we daar niet echt bij stil staan.

Back to basics

Daarom wil ik even back to basics gaan. Want wol is de vacht van een schaap, duh. Wanneer het warm genoeg wordt aan het begin van de zomer, wordt de vacht van het schaap geschoren. Dan wordt het verschillende keren gewassen, schoongemaakt en geverfd. Wanneer het droog genoeg is, kan het dan gespind worden. Eerst in enkele draad, dan verwerkt naar dubbele draad om zo tot de wol te komen die we kennen.

Dit is het plan: Ik wil de vacht die ik vorig jaar kon te pakken krijgen bij een lokale boer verven, spinnen en daar dan een cowl van breien. En voor de cowl heb ik ook al een patroon. Het komt uit het boek “Seasonal Slow Knitting” van Hannah Thiessen die ik recent gekocht heb en het heet de Seeds and Stems Cowl.

Verven

De wol die ik kreeg is een neutrale ivoorkleur. Ik zou het natuurlijk gewoon zo kunnen spinnen en breien, maar ik wil nog steeds proberen of ik wol zou kunnen verven. En dit is misschien de uitgelezen kans. Vorig jaar (of is het ondertussen al twee jaar) lukte het me niet. Maar ik ben geen opgever. Misschien lukt het nu wel.

Wol verven kan je niet snel snel. Het vraagt tijd. Eerst wassen, behandelen, dan verven en nazorg. Het zal dus stapje per stapje worden. Wat ook ideaal is om te vertragen en bewuster om te gaan met kleur. Sowieso kies ik voor natuurlijke verf. Dat wil zeggen kleurmiddel uit bloemen, onkruid of voedingsmiddelen. Maar de kleur is nog niet gekozen.

Spinnen

In het boek wordt er gewerkt met wol van een lokale werkplaats die aanvoelt als handgesponnen. Die zou ik zo dicht mogelijk willen benaderen. Tot nu toe spon ik enkel maar wat weg, niet doelbewust. Dit project zal er voor zorgen dat ik heel gericht kan bezig zijn met de wol. Als ik dit doe, welke impact heeft dit dan op de wol? En wat als ik dat doe? Net wat ik nodig heb, bewuster spinnen.

Ik voorzie de wol spinnen voor juli. Dan is het opnieuw Tour de Fleece. Het is een spinevent. Voor elke dag dat de renners in de Tour de France rijden, spin je naar je eigen vooropgestelde doelen. Al hoewel er nog geen info is over dit jaar (daar is het nog wat te vroeg voor), ben ik al zeker dat ik opnieuw mee doe.

Ik zou de 622m voor de dubbele versie die ik nodig heb, opsplitsen per dag. Lijkt me haalbaar… of toch niet? Dat zou komen op een kleine 30m per dag (60m per dag enkele draad). Maar ik heb nog tijd om dat wat beter te bekijken. Geen stress.

Breien

En als alles dan klaar is, zou ik willen beginnen met breien. Ik heb de motieven al even uitgeprobeerd (want ik kon echt niet wachten) en ze zijn prachtig. Maar door de gedraaide steken, vraagt het wel wat tijd om het te breien. Dus ook weer geschikt om bewuster te breien.

Zo zou ik willen dat mijn schema er uit ziet:

AprilPlannen
MeiVerftest
JuniSpin- en breitest
JuliWol spinnen
AugustusWol spinnen (extra tijd als ik er niet zou geraken in juli)
SeptemberBreien
OktoberBreien
NovemberBreien
DecemberAfwerken en reflecteren

Het zal dus een project worden over een langere periode, maar het is net wat ik nodig heb nu. Heel bewust en traag te werk gaan, zodat ik kan genieten van elk moment. Want het is dus niet enkel een race tot de eindstreep (misschien in juli wel), het is ook de stappen vooraf en achteraf in de bloemetjes zetten. Ik ben er klaar voor, maar ik zal wel wat steun kunnen gebruiken. Kan ik op je rekenen?

Bronnen

Voor de tijd van het jaar

Sneller vs. bewuster breien

Willen we niet allemaal wat sneller leren breien en onze projecten sneller af hebben? Want er staan toch zo veel dingen op je to do-lijstje en je wil ze zeker allemaal kunnen maken voor je weer nieuwe ideeën hebt. Er zijn verschillende manieren om dat te doen natuurlijk . Maar verliezen we dan ook niet wat plezier in het maken? Want het project maken kan ons ook al zoveel voldoening geven.

Tempo

Voor we kunnen spreken over traag of snel breien, wil je natuurlijk eerst weten wat jouw tempo is. Misschien ben je al een supersnelle brei(st)er, maar weet je het gewoon nog niet. Er bestaat daar eigenlijk een test voor.

Neem je favoriete naalden en gladde wol die vlot breit. Zet een honderdtal steken op. Brei een paar rijen zodat je een mooi lengte hebt om mee te werken. Start een timer voor een minuut en brei zover als je kunt. Als je dan telt hoeveel steken je kon breien, heb je je tempo. Je krijgt het beste resultaat als je dit nog een paar keer herhaalt en dan het gemiddelde neemt.

Wist je dat er een wereldrecord snelbreien bestaat? De recordhoudster breit ongeveer 2 steken per seconde. Maar laat je daar zeker niet door tegen houden. Het is helemaal oké om op jouw tempo te breien, al zijn er natuurlijk wel een paar tips die je kunnen helpen je tempo wat te verhogen.

Sneller breien

Door Engelse stijl te breien, heb je meer tijd nodig om de steken te vormen. Want je laat iedere keer de naalden los om de draad rond je naald te brengen. Je maakt dus grote bewegingen die wat trager zijn. Dus als je wil sneller breien, is de eerste tip misschien wel al voor de handliggend. Je wil je bewegingen zo klein mogelijk houden. Dat vraagt minder tijd en voila. Je gaat automatisch sneller. Continentaal en Portugees breien zijn hiervoor goeie methodes.

Wat ook kan helpen is je rechter naald minder ver door de steken te schuiven. Hier heb ik persoonlijk ook wel wat moeite mee. Het is gaandeweg een automatisme geworden om de rechter naald een centimeter verder dan waar de punt stopt te steken. Als je die afstand kan verkleinen kan je niet anders of sneller gaan breien. Toch?

En oké, hier ben ik misschien weer met rondbreien. Maar het kan ook een heleboel in snelheid schelen. Omdat je niet telkens de naalden omdraait en omdat je gewoon rechts kan blijven verder breien, minimaliseer je de tijd tussen je steken en rijen.

Bewust breien

Eigenlijk spreek ik niet zo graag over traag breien. Want dat heeft zo’n negatieve bijklank. Alsof je nog niet snel genoeg kan breien. Bah! Laten we het hebben over bewust breien. Want snel is niet altijd beter. Misschien wil je net breien om uit die dagelijkse drukte te geraken en tot rust te komen. Breien mag geen opdracht worden.

Het begint al bij de omgeving. Handwerk wordt zoveel leuker als je het kan doen op je favoriete plekje. En dat hoeft niet perse binnen te zijn. Nu met de eerste zonnestralen worden we naar buiten geroepen. Als het toch binnen is, is dat natuurlijk ook prima. Want jouw favoriete plekje alleen al geeft je rust in je hoofd.

Als je wil genieten van het proces van dingen maken, wil je het bewust doen. In zekere zin kan mindfulness er bij helpen. Het hoeft in onze moderne wereld niets meer te maken te hebben met een spirituele of religieuze kant (al mag dat natuurlijk wel). Je kan het zien als een wetenschappelijk onderbouwde aandachtstraining waarbij we leren focussen op het hier en nu. Met andere woorden, bewuster zijn van het project en de steken die je maakt.

En net zoals met de seizoenen heeft breien ook zijn fases. Het is niet enkel maken, maken, maken. Maar een goede voorbereiding en afwerking zijn ook cruciaal. Want stel dat je je niet zo goed voorbereid. De kans is groot dat je minstens één keer opnieuw begint. En stel dat je in je haast niet mooi afwerkt. Zal je dan tevreden zijn met het resultaat?

Conclusie

Ik wil zo graag sneller breien. Want mijn to do-lijstje is toch echt veel te lang voor de momenten vrije tijd die ik heb. Maar bewust breien zou me veel meer voldoening geven. En het hoeft elkaar niet noodzakelijk tegen te spreken. Wat als je bewust sneller zou kunnen breien? Maar dat is alweer een heel andere denkpiste…

Dus hoe ga ik nu verder? Ik denk dat ik begin bij het begin: de snelheidstest. En dan misschien het boek Seasonal Slow Knitting eens lezen. En jij? Wil jij sneller of bewuster breien?

Bronnen