Nieuwe werken

Naranja trui

Zo, ik kan er nog eentje van mijn to do-lijst schrappen. De Naranja trui is eindelijk af. En dat mocht wel na ongeveer 9 maanden. Ik dacht dat ik blij was, tot ik een berichtje stuurde naar de toekomstige eigenares. Ze was helemaal in de wolken.

Vorig jaar vroeg ze me om een trui die ze had na te maken. Ze vond het zo jammer dat de trui versleten was, dat ze graag hetzelfde model wou. Ze wist dat ik kon breien en maakte een grapje toen ze vroeg of ik ze niet voor haar wou maken. Ik was heel serieus toen ik ja zei. Het heeft even geduurd, maar het resultaat mag er zeker zijn.

Details

  • Patroon: eigen patroon
  • Inspiratie voor V-nek: Oats and Honey door Drops Design
  • Wol: Katia Basic Merino kleur 20
  • Gebruikte naalden: verwisselbare rondbreinaalden nr. 4 in bamboe
  • Mijn steekverhouding: 10 x 10 cm = 19,5 st x 25 r (in Portugees averechts)
  • Maat: XL

Wat werkte

Het heeft even geduurd voor ik er echt mee aan de slag kon gaan. Ik had mijn proeflapje gebreid met bamboe naalden in Portugees averechtse steek (omdat dat het snelst zou gaan, ha). Maar op het moment dat ik wou starten, had ik die naalden niet vrij. Dus startte ik met metalen naalden. Ik had al zo’n 2,5 bollen gebreid wanneer ik vaststelde dat de afmetingen helemaal niet klopten. Ik heb het dus opnieuw mogen doen met die bamboe naalden. Gelukkig klopte het toen wel.

Het resultaat van de stof is ideaal en het beste is nog dat ze in de wasmachtine (wel op het wolprogramma) kan gewassen worden. De Basic Merino wol van Katia is zo zacht en ze valt fantastisch. Ik ben heel blij met deze keuze. En er zijn ook zoveel mooie kleuren beschikbaar. Strepen zouden ook mooi zijn voor deze trui. Al koos mijn vriendin voor fel oranje, haar lievelingskleur.

Toen ik bezig was met de eerste schoudernaad dicht te naaien, was ik omver geblazen door de netheid van mijn naden. Nee, ik overdrijf niet. Ik denk dat ik nog nooit zo’n mooie naad heb afgewerkt. Ik kan het me toch niet herinneren. Beide zijkanten liggen zo netjes naast elkaar. Precies gelijk een professionele trui. Wauw.

Wat heb ik geleerd

Door de cursus Fundamentals to Finishing Knits van Holli Yeoh voor School of Sweet Georgia te volgen, heb ik een heleboel bij geleerd. En tijdens dit project heb ik voor de eerste keer mijn minderingen gewisseld. Normaal gezien brei je twee steken samen als je naar links wil minderen en brei je twee steken gedraaid rechts samen als je naar rechts wil minderen. Maar Holli toont dat op professionele truien de minderingen gewisseld zitten. Dus door dit nu toe te passen, lijkt de trui net uit de winkel te komen.

Daarnaast was het ook de eerste keer dat ik een kolom afgehaalde steken heb toegepast vooraan op de trui. Eigenlijk hield dat niet zo veel in. De ene rij breide ik de steek door de achterste lus en de andere rij haalde ik ze af zonder te breien op de rechter naald. Zo ontstaat er een mooie lijn van langere steken die ook wat meer textuur aan de trui geven.

Ik heb de averechtse naad aan de zijkanten en onderkanten van de mouwen ook weer toegepast. Dit deed ik voor het eerst bij Yume. Ik vond het zo’n vrouwelijk accent geven dat ik besliste om het bij deze trui ook te doen. Ze is in feite makkelijk toe te passen (maar ja, dat is bij alles als je eenmaal weet hoe het gaat). Het pand breide ik averechts. Dus elke eerste steek op mijn naald was een rechtse. Voor de Engelse en Continentale breiers onder jullie: als je alle steken rechts breit, brei je de eerste averechts.

Deze trui heeft me er ook aan herinnert dat blocken echt wel het verschil maakt. Mijn vriendin kwam even passen voor ik aan de mouwen begon en we waren het er beiden over eens dat de trui te kort was. Bij het blocken is dat helemaal goed gekomen. Het was net alsof alle steken op zijn plaats vielen. En het resultaat is daarnaast gewoonweg veel effener, waardoor het opnieuw wat professioneler toont.

Evaluatie

Ik ben dus heel tevreden van dit project. Zeker over het feit hoe ze precies uit de winkel zou kunnen komen. Maar het mocht wel wat sneller gaan. Ik had het gevoel dat ik er eeuwen mee bezig geweest ben. Gelukkig kan ik deze alweer afvinken en aan iets nieuws beginnen. Hmm welke zou ik kiezen?

Bronnen

Nieuwe werken

Proteïneverven en kleur

Weet je nog dat ik pas kon beginnen met spinnen van mijn sokkenwol wanneer het huidige spinproject klaar zou zijn? Wel, die dag is aangekomen. En het resultaat wil ik graag met je delen vandaag. Het is de allereerste keer dat ik met proteïneverven gewerkt heb en het is nogal een experiment geworden.

Proteïneverven

Naast natuurlijke verfmiddelen heb je ook proteïneverven om wol en andere dierlijke vezels te kleuren. In plaats van planten zijn dit eerder chemische kleurstoffen. Ze geven dan ook veel fellere kleuren en dus een heel ander resultaat. In het Engels worden ze Acid Dyes genoemd, omdat je een zuur (in mijn geval azijn) nodig hebt om de kleur te laten binden aan de wol.

Het was Annick die me kon overtuigen om deze techniek te leren. Omdat ik heel bewust ben van de manier waarop ik omga met mijn omgeving, stond ik wat weigerachtig ten opzichte van chemische verfstoffen. Want je weet maar nooit. Iets dat niet natuurlijk in de wereld aanwezig is, kan eventueel schade toebrengen. Maar tijdens een workshop heeft ze me getoond dat je veel minder energie en water nodig hebt. En zo wordt komt alles weer in balans.

Proteïneverven geven ook zo’n mooie kleuren. Het resultaat is echt volledig anders en je kan het dus helemaal niet vergelijken met natuurlijke verfmiddelen. Al vind ik nu dat beide hun charme hebben. Misschien blijf ik ze in de toekomst wel beide toepassen. Wie weet.

Wol

We kleurden een mengeling van wolsoorten (waaronder Rouge de l’ouest, Swifter, Blue de maine, Masham, Merino, Wensleydale, Texelaar en English Leister). Door de wol niet te kammen en de lokken op zijn geheel in de verfpot te doen, bekom je mooie kleurschakeringen. Wat dan weer een interessant resultaat geeft tijdens het spinnen.

Na wat theorie, hebben we twee verfpotten gemaakt. Mijn eerste pot bestond uit geel, groen en blauw in strepen. Links in de pot deed ik groen. In het midden geel en rechts blauw. De volgorde heeft te maken met het bekomen van bruin wanneer bepaalde kleuren gemengd worden (in dit geval groen en blauw). Tussen het geel en blauw kreeg ik een frisser groen, die voor een hele mooie combinatie zorgde.

In de tweede verfpot heb ik geel, rood en paars gecombineerd. Maar hier wou ik eens iets anders proberen en werkte ik in cirkels. Aan de rand paars, in het midden geel en rood ertussen in. Op de een of andere manier ontwikkelde ik een kuiltje en kon het paars in contact komen met het geel. Samen geeft dat bruin. Maar ik ben eigenlijk aangenaam verrast, want het komt olijfgroen uit en ik vind het een prachtig kleur.

Spinnen

Bij het zien van die prachtige kleuren kon ik niet wachten om er mee te spinnen. Maar ik wou wel een plan hebben. Origineel was het de bedoeling om een enkele draad uit de eerste verfpot te combineren met een enkele draad uit de tweede verfpot. Maar toen was ik ook wat bang dat er te veel kleur zou zijn. Want dan krijg ik zo goed of het hele kleurenwiel in één streng. Zou dat op iets trekken?

Daarom heb ik een kleine aanpassing gedaan in het plan. Ik wou een streng met twee draden uit dezelfde verfpot elk. En met de overschot zou ik dan de mengeling maken. En het resultaat mag er zeker zijn. Van alle strengen. Ik ben even tevreden met alle drie de kleuren.

Nu heb ik drie kleuren die bij elkaar passen en die in elkaar overlopen. Ideaal om een fade-project mee te maken. Zo waar je van het ene kleur overgaat naar het andere, je weet wel. Al denk ik dat ik niet genoeg heb voor een groot project. Maar dan nog kan ik combineren met een neutrale kleur, hé.

Uiteindelijk heb ik meer wol van de ene verfpot dan van de andere. Maar voor dit project stoort me dat eigenlijk niet echt. Van streng(en) A (geel, groen en blauw) heb ik nu 77g. Van streng B (geel, groen, blauw, rood en paars) heb ik nu 55g en van streng(en) C (geel, rood en paars) heb ik nu 126g.

Ervaring

Dit was heel leuk om te doen en het heeft zeker mijn blik op wol verven verruimt. Met deze techniek is zoveel mogelijk. Al geef ik eerlijk toe dat de kleuren voor mij heel gedurfd zijn. Ook al passen de kleuren goed bij elkaar, ik heb het gevoel dat ik de volgende keer toch misschien wat meer op veilig zal spelen.

En ook het spinnen zelf was bijzonder. De verschillende soorten rassen hebben verschillende eigenschappen en vezellengte. De Wensleydale krult enorm, terwijl er andere wat ruwer zijn en de Merino dan weer zachter. Omdat ik de lokken niet kon kammen (want dan zouden al die mooie kleuren verdwijnen) vroeg het toch wat aanpassen tussen het spinnen van de verschillende lokken.

Deze wol leg ik even aan de kant tot ik weet wat ik er mee wil maken. Maar nu kan ik wel aan de slag met mijn sokkenwol. Al heb ik wel nog wat kamwerk voor de boeg voor ik zover ben. Wat zou jij met deze wol willen maken?

Bronnen

Nieuwe werken

Gehaakte klosjes

Nooit gedacht dat ik zo snel weer een afgewerkt project met je zou kunnen delen. Maar het is gelukt. Weet je nog dat lange to do-lijstje? Dat vlot aardig. Mijn inzending voor creagroep de Klosjes is klaar.

Opdracht

Annick had een paar industriële bobijnen uitgedeeld om iets creatiefs mee te maken. Ze had ze al een hele tijd op zolder, maar vond het zo jammer dat er niets mee gebeurde. Daarom gaf ze er elk van ons 3 à 4. We mogen er mee maken wat we willen en geven minimum één bobijn aan haar terug voor eind oktober. Ze zullen allemaal getoond worden op de hobbybeurs in Middelkerke en de bezoekers mogen er de mooiste uitkiezen. De winnaar krijgt een wolpakket. Tuurlijk wou ik mee doen.

Mijn inspiratie kwam uit mijn trouwervaring. Ik wou altijd al een grote mooie gestapelde trouwtaart met speciale versiering op. En op pinterest zie je zoveel mooie taarten. Omdat mijn trouwtaart in der tijd toch niet helemaal het uiterlijk had dat ik wou, wou ik nu wel die kans grijpen. Want na mijn scheiding heb ik beslist dat ik (waarschijnlijk – want zeg nooit nooit) niet opnieuw ga trouwen. Dit was dus mijn enige kans.

Details

Wat werkte

Na wat zoekwerk naar de juiste wol, ben ik uiteindelijk bij Stone Washed van Scheepjes uitgekomen. En het was een droom om mee te werken. Het pluizige aan de wol zorgt er voor dat de openingen van de vasten netjes opfluffen. Zo kwam er geen vulling tussen uit. En de kleurschakeringen van de wol geven het eindresultaat een realistisch uiterlijk. Ik kon niet meer tevreden zijn.

De klossen waren net perfect qua grootte om er een realistische taart van te maken. Groter of kleiner kon natuurlijk ook, maar op deze maat zou het een echte taart kunnen zijn. En de houten taarthouder die ik nog liggen had, is de ideale drager. De taart past er erg mooi op.

Het verdelen van de meerderingen op de platte gedeelten, zodat ik mooie cirkels kreeg in plaats van zeshoeken is ook goed gelukt. Misschien weet je niet zo goed wat ik bedoel. Of misschien net wel. Als je telkens de meerderingen op dezelfde plaats in de rij uitvoert, krijg je meer een hoek dan een vloeiende lijn. Door de meerderingen op de volgende rij op een andere plaats te doen, worden ze meer verspreid en krijg je die vloeiende lijn wel. En dat kan een groot verschil maken.

Wat heb ik geleerd

Over het haken van de taart zelf heb ik niet zo veel geleerd. Buiten het feit dat je onderaan begint met taart (in mijn geval de bruine kleur) en niet met glazuur (in mijn geval wit). Ik had het helaas te laat door en op het einde was mijn wol ook gewoon op (hetzelfde badnummer was niet meer verkrijgbaar). Maar ik heb het kunnen recht zetten met de bloemen en mos onderaan.

Ik had wel al eens bloemen gehaakt voor een draagtas die uiteindelijk niet afgeraakt is. Ze ligt daar nog ergens aan de kant, voor als ik de moed heb om het af te werken. Bloemen en blaadjes waren dus niet nieuw. Maar het vroeg wel wat denkwerk en logisch nadenken soms. Voor de roosjes had ik extra hulp nodig. De blaadjes op zich kon ik wel haken, maar ik wist helemaal niet hoe je ze aan elkaar vast maakte voor een prachtige roos. Het filmpje van Hopeful Turns was heel interessant op dat vlak.

Ik heb ook geleerd dat niet alles perfect hoeft te zijn. Soms mag het wat grilliger. De ene bloem is de andere niet. En ook valt het niet helemaal op (want misschien was ik toch wat perfectionistisch) hier en daar is er een blaadje groter of heeft die een iets andere vorm naar gelang het uitkwam.

Maar soms wil je ook gewoon dat het er goed uitziet zodat je tevreden kan zijn van je werk. Dus wil je het in dat geval wel opnieuw doen. Ik heb het dan over het mos onderaan. Het heeft me een paar pogingen gekost. Eerst was het te kort, dan te lang en niet breed genoeg. Maar het is toch goed gekomen nu. Ik ben tevreden.

Evaluatie

Het was leuk om nog eens te haken. Dat was zo lang geleden. Ik kon maar niet het juiste project vinden. Daarom heb ik echt van deze taart genoten. En ik heb zelfs zin om een nieuw project te haken. Al weet ik nog niet wat en wil ik eerst nog de rest van mijn lijst afwerken. Ik wil het daarna zeker doen.

Maar als ik nu even terug denk, waren er wel veel draadjes om in te werken. Wat ik er voor dit project toch graag bijnam. De kers op de taart is de versiering en daar kon ik echt niet op inboeten, toch? Het is net dat, dat het afmaakt. Gelukkig kon ik ook veel draadjes gewoon naar binnen trekken en ze zo gewoon laten zitten.

Oké, twee af en twee lopende projecten, nog 4 te gaan. Ik zat er wat mee in, maar dat to do-lijstje vlot nog goed. Al zijn we nu alweer oktober en komt het einde van het jaar echt wel in zicht. Voel jij ook soms druk om al je projecten af te maken?

Bronnen

  • Lesley Stanfield (2013). 100 bloemen om te haken en te breien. Kerkdriel, Nederland. Librero. Voor als je interesse hebt in de bloemen.
  • https://www.youtube.com/watch?v=_VkHJUT73y0 Voor als je interesse hebt in de rozen.
Geen categorie·Nieuwe werken

Autumn Dahlias

Deze week wil ik graag het resultaat van de Autumn Dahlias mystery knit-along met jullie delen. Opgelet voor het spoiler alert dus als je hem graag zelf nog zou maken. Zo geraakte ik in 5 weken tot een afgewerkte shawl.

Details

Wat werkte

Het patroon is fantastisch geschreven en het was een droom om te volgen. De verschillende steken werden mooi uitgelegd zodat ze eenvoudig toe te passen waren. Het patroon bevat ribbelsteek, afgehaalde steken, mozaiekbreien en ajour. En dat in een asymmetrische vorm die van zij tot zij gebreid werd.

En dat zij tot zij breien gaf me eigenlijk goeie hoop. Niet te veel steken in één keer op de naald en echt rustig verder kunnen breien. Al is dat niet helemaal zo gebleken. Waar de shawl het breedst is, was ik toch blij dat ik vanaf dan kon beginnen minderen. Toch viel deze shawl me beter mee dan de vorige twee MKAL’s van Sweet Georgia. Al ben ik niet helemaal zeker hoe je hem nu juist draagt.

Ik ben zo blij dat ik deze keer mooi op tijd was met de verschillende tips. Ik dacht: het is nu of nooit. Meer tijd dan dit zal ik niet hebben om een shawl in 5 weken af te hebben. In het patroon staat vermeld hoeveel rijen je kunt breien in een week om mee te zijn. En ik heb me er kunnen aan houden. Ik ben echt trots op mezelf dat ik het heb kunnen volgen. Want de shawl laten liggen was echt geen optie.

Wat heb ik geleerd

Ook al kon ik de meeste steken en technieken van dit project. Je bent nooit te oud om bij te leren. Ik heb nog nooit de kabelopzetmethode gebruikt. Tot nu toe gebruikte ik enkel de lange draad opzet en kwam ik nog maar net met de achterwaartse lussen opzet in aanraking. Ik ben blij dat ik nu ook de kabelopzet aan dat lijstje kan toevoegen.

En ik heb ook nog nooit eerder een picotrand gebreid. Ik zag er het nut niet van in, want het is zoveel werk. Ik ben ook iemand die graag bezig is met de vingers, waardoor ik met die picotbolletjes zit te spelen en na een tijdje begin ik dan op mijn eigen zenuwen te werken. Dus eerlijk gezegd wou ik deze gewoon overslaan. Maar dat voelde dan alweer als vals spelen. En dat wou ik ook niet. Nu ben ik zelfs blij dat ik het gedaan heb. De picotrand geeft meer karakter aan de shawl.

Ik heb ook geleerd dat het niet altijd tricosteek hoeft te zijn. Ribbelsteek is terecht aan een opmars bezig. Ik zag het al wat meer opkomen en was op zoek naar een project om het eens te kunnen toepassen. Zalig dus dat ik nu de kans kreeg. En ik zal het zeker meer gebruiken voor toekomstige projecten.

Deze keer had ik wel wat moeite met het kiezen van de kleuren. Eén van de oorspronkelijke kleuren is een verloop en daar vond ik niet echt een goed alternatief voor. Na veel te lang in mijn favoriete wolwinkel gezocht te hebben en alle merken overwogen te hebben, heb ik beslist om het gewoon los te laten en te kiezen voor 3 effen kleuren. De tweed mocht voor dat tikkeltje extra zorgen. En ik zou dan wel zien waar ik uitkwam met mijn steekverhouding. Voor één keer heb ik niet naar mijn eigen goeie raad geluisterd (maar serieus, maak altijd een proeflapje). Ik probeerde het wel zo dicht mogelijk te benaderen.

Aanpassingen

Ik wou al zeggen dat ik geen aanpassingen gedaan heb deze keer. Maar dat is eigenlijk niet waar. Ik heb er wel een paar gedaan, maar het zijn heel kleine. De eerste aanpassing is een andere wol dan omschreven in het patroon. Maar dat was vooral om praktische redenen. De omschreven wol komt uit Canada en is niet zo voordelig om te importeren naar België. Dus ben ik op zoek gegaan naar een lokaler alternatief. En ik wou ook gewoon andere kleuren die beter bij mijn bestaande kleerkast zouden passen.

De tweede kleine aanpassing is dat ik de picotrand in een andere kleur heb gebreid. Maar ook dat was om praktische redenen. Normaal gezien zou die in het lichtgroen zijn, maar die kleur was net op. Er was wel nog heel veel van het donkergroen over. En aangezien dat eigenlijk de hoofdkleur is, vond ik het een goed alternatief.

Evaluatie

Ik zou iedereen wel een mystery knit-along kunnen aanraden. Het niet weten waar je zal eindigen, zorgt voor een extra spannend element die er voor zorgt dat je gemotiveerd blijft. En het brengt je dichter bij de andere mensen die de shawl breien. Je kan steeds bij elkaar terecht via forums als je ergens niet zeker van bent of als je hulp nodig hebt.

Dit patroon was heel leuk om te doen. Je volgt geen klassieke vorm van shawl. Het is geen driehoekige, maar ook geen rechte shawl. Dat er tussen in en de center spine stitch maakt het net nog iets specialer. Ik ben echt tevreden van het resultaat.

Nooit gedacht dat ik in 5 weken een shawl zou kunnen afwerken. Ik ben nu allang begonnen aan het volgende project. Er staat nog zoveel op mijn to do-lijstje. Weet je nog? Wat is jou volgende project?

Bronnen

Nieuwe werken

Yume

Een tijdje geleden begon ik aan het Yume patroon van Isabell Kraemer. Voor ik met dit project startte, was ik wel enorm aan het twijfelen tussen dit model en het Laia patroon. Uiteindelijk was het vooral het ajourmotief die de doorslag gaf. Ondertussen is het al eventjes af en lijkt het me nu het ideale moment om dit even met je te delen.

Details

  • Patroon: Yume (patroon door Isabell Kraemer)
  • Wol: Landlust Sommerseide van Lana Grossa kleur 4
  • Gebruikte naalden: Verwisselbare rondbreinaalden nr. 3,5
  • Mijn steekverhouding: 22 steken x 33 rijen = 10x10cm
  • Maat: XS

Wat werkte

Dit patroon is zo zalig geschreven. Rechttoe, rechtaan en heel duidelijk. De stappen worden goed omschreven en de speciale afkortingen worden uitgelegd. Het was een droom om te breien. En zeker eentje dat ik opnieuw wil doen, met lange mouwen en wol als trui voor in het najaar of de winter.

Omdat de opgegeven wol voor dit patroon niet onmiddellijk voor mij beschikbaar was en ik nog een heleboel wol aan de kant liggen had, koos ik voor de Landlust Sommerseide die ik vorig jaar kocht. En dat was eigenlijk altijd al het plan geweest. Want dit patroon staat al eventjes op mijn te breien-lijstje en ik had net deze wol gekocht voor dit patroon. In de winkel stond ik niet echt stil bij de steekverhouding. Het was puur toeval dat mijn steekverhouding dicht in de buurt kwam van die van het patroon. Ik week gelukkig maar 3 rijen af.

Wat heb ik geleerd

Dit is de allereerste keer dat ik een top-down trui (of t-shirt) probeerde. Ik had het nog nooit gedaan. En ik was verrast door het minimale naaiwerk in de afwerking. Het lijft werd in één stuk gebreid en de steken voor de mouwen werden even on hold gezet op een restje draad om later aan het lijf vast te breien .

Het opnemen van die mouwsteken had ik ook nog niet eerder gedaan. En al zeg ik het zelf, ik ben blij met het resultaat maar dit kon zeker beter. Gelukkig zit het op een onzichtbare plaats. Daarom heb ik een compromis gemaakt. Het is oké zoals het is. De volgende keer zal beter zijn.

Het patroon gebruikt een averechtse naad aan de zijkanten van het lijf. Ik had er wel al van gehoord, maar ik had het nog niet geprobeerd. Maar nu ik het in het eindresultaat zie, vind ik het prachtig. Het geeft net dat extra va va va voom (je weet wel) aan het project. Het vervangt de naad die er niet is bij rondbreien en zorgt voor een wat meer vrouwelijkheid. Deze zal ik in de toekomst zeker nog gebruiken.

Aanpassingen

Omdat dit zo’n prachtig patroon is, heb ik weinig aangepast. Eigenlijk enkel maar de opgegeven wol. En daardoor ook de steekverhouding. Voor elke 10cm heb ik 3 extra rijen gebreid om in verhouding te blijven. De rest was perfect.

Evaluatie

Ik zou het iedereen aanraden. Want niet enkel het patroon is fantastisch, het t-shirt zelf draagt ook fantastisch. En zoals ik al zei, deze wil ik zeker nog eens opnieuw maken. Schitterend gewoon. En je hebt de keuze tussen korte en lange mouwen. Je kan dus aanpassen naar keuze.

Het patroon is wel in het Engels geschreven, dus kunnen volgende afkortingen je misschien wel helpen. Ik wil zeker nog een ander patroon van Isabell Kraemer proberen (na al die andere projecten die nog op mijn te breien-lijstje staan). Wat staat er nog op jouw te breien-lijstje?

Bronnen

Nieuwe werken

Sailing Sweater

Deze week kan ik je nog eens een afgewerkt project tonen. Ik weet dat het alweer even geleden is, en ik heb het gevoel dat eind vorig jaar alles plots in één keer kwam en dat er dan een hele periode tussen zat zonder afgewerkte projecten. Of ligt dat alleen aan mij? Vandaag toon ik graag de Sailing Sweater van Beckie Paul.

Details

Wat werkte

Toen ik mijn proeflapje af en gewassen had, zag ik dat ik geluk had. Mijn steekverhouding kwam net uit met die opgegeven in het patroon. Ik denk niet dat ik dat ooit al mee maakte. Want normaal gezien maak ik meestal mijn eigen patronen of interpretaties waardoor het er niet zo toe doet. Maar dit patroon heeft een speciale vorm, waarbij dat toch wel heel handig was.

Ik ben zo blij dat steekmarkeerders bestaan. Ze hebben me enorm geholpen bij de ajourherhalingen. Omdat sommige stukken gespiegeld terug kwamen, was het voor mij moeilijk om te zien in welk stuk ik nu juist zat. Door van kleur te wisselen tussen de verschillende stukken, kon ik zien of ik halfweg een herhaling zat of dat ik klaar was voor de volgende.

Wat heb ik geleerd

Ik had net de mouw opgezet toen ik aan het eerste stuk ajour mocht beginnen. Het was de eerste keer dat ik een motief deed met ajour zowel in de oneven als in de even naalden. Waardoor er ook in de averechtse naalden geminderd werd. Toen ik voor de eerste keer p2tog tbl probeerde, kreeg ik iedere keer een omslag rond de naald. Dus ik wist dat ik iets verkeerd deed. Na wat onderzoek en filmpjes, leerde ik hoe ik ze juist kan doen.

Het was voor mij ook de eerste keer om een andere zelfkant dan de ribbelkantsteek te gebruiken. Omdat de naad zichtbaar is in de hals, voorziet het patroon een kantsteek met afgehaalde steken. Veel mooier. Hier had ik op zich niet echt een probleem mee, maar ik heb mezelf toch een paar keer betrapt toen ik terug overschakelde op mijn standaard ribbelkantsteek. Gelukkig had ik het iedere keer op tijd door en liep er niets verkeerd.

Aanpassingen

Toen ik de foto voor het eerst zag, vond ik de trui nogal breed uitvallen. Daarom besliste ik om één herhaling minder te maken. Het patroon gaf mee dat je dat zeker kon doen als je dat wilde. Geen enkel probleem dus. Maar toen ik alles in elkaar stak, en dit weet je al, vond ik ze toch te smal. De sweater surgery heeft geholpen om dat recht te zetten.

Ik dacht toen ook dat de trui niet lang genoeg was. Ik had ze nochtans naar de vermelde afmetingen geblockt. Hierover heb ik toch wat langer getwijfeld. Zou een boord lukken op dit patroon? Tuurlijk. Maar zou het ook mooi zijn? Dat was dan weer een heel andere vraag. Na het weer te overdenken, besloot ik om het gewoon opnieuw te blocken. Er zat toch niets anders op, want die extra herhalingen vroegen er om. Deze keer besloot ik om de trui in lengte zo ver mogelijk uit te rekken. Dank je wel voor die extra 6cm. Dit maakte echt het verschil. Een boord was dus niet meer nodig.

Verder heb ik niets willen aanpassen aan dit patroon. Ik wou het alle eer aan doen, omdat het zo’n prachtig stuk is. En ik ben heel blij dat ik de problemen heb kunnen oplossen, zodat het ook niet nodig was. Ik had het gevoel dat mijn hart zou breken, als ik er iets aan zou aanpassen. En dat kon ik niet over mijn hart krijgen.

Evaluatie

Dit patroon heb ik heel graag gebreid. Het stond zelfs op mijn breibucketlist. Het is eens iets anders dan telkens van onder naar boven breien en de mouwen achteraf er aan te naaien. Maar ik had wel wat last van het “tweede pand”-syndroom. Want normaal gezien brei ik voor- en achterpand samen. Bij dit patroon is dat niet mogelijk. Ik zag er een klein beetje tegenop om aan het tweede pand te beginnen. Maar toen ik er mee bezig was, zag ik het weer volledig zitten.

Wat ik wel jammer vind is dat mijn mouwen minder lang zijn dan op de foto. Ik had graag een trui met lange mouwen gehad. Geen idee hoe dat kwam, want mijn steekverhouding is identiek en ik heb geblockt volgens de opgegeven afmetingen. Tot op vandaag is dat nog altijd een mysterie. Ach, misschien kom ik er ooit wel achter.

Deze trui was een droom om te breien. Al weet ik nu dat ik ook wat vertrouwen in het patroon mag hebben. Nu kan ik me volledig concentreren op mijn back to basics-uitdaging (met de gebruikelijke verstrooiingen er tussen natuurlijk). Wat ben jij op dit moment aan het maken?

Bronnen

Nieuwe werken

Bernadette 2.0

Ondertussen is de Femma-workshop Bernadette breien al even afgelopen. Ik had het jaar voorien al een gebreid, maar de mouwen waren niet ideaal en hij begon al wat uit te rekken. Dus heb ik hem dit jaar met de groep mee gebreid en dit is het resultaat.

Wat is een Bernadette?

Een Bernadette is een bepaald type cardigan. Het begon allemaal in 2013 toen Bernadette De Geyter uit Brasschaat haar dochter wilde verrassen met een zelfgebreide cardigan. Er kwamen zoveel positieve reacties op dat het een echte hype werd.

De originele handgemaakte (te herkennen aan het Mariabeeldje op het logo) zijn te koop in luxewinkels in Antwerpen en Brussel. Veel confectiewinkels hebben ze ook, maar deze zijn natuurlijk niet handgemaakt. Veel mensen willen ze graag zelf maken en leren zo breien. Want eigenlijk is een Bernadette cardigan heel eenvoudig om mee te starten.

Bernadette 1.0

De Bernadette van vorig jaar was een herwerking en uitbreiding van mij op een model van Veritas. Ik heb het wel anders aangepakt. In plaats van de steekverhouding aan te passen naar het patroon, wordt er naar afgewerkte afmetingen gewerkt. Want iedereen breit anders en kan zo het patroon met zijn/haar eigen steekverhouding maken.

Het patroon is bedoelt om startende brei(st)ers te leren hoe je een trui breit. Daarom werd het heel eenvoudig aangepakt en zijn de panden en mouwen rechttoe rechtaan. Maar bij het dragen merkte ik al snel dat de mouwen zo heel onhandig waren. Die hingen daar maar wat te bengelen en in de weg te hangen.

Bernadette 2.0

Dit jaar had ik de mogelijkheid om de workshop opnieuw te geven en heb ik daarom het patroon aangepast. In de 2.0 versie wordt er gemeerderd, zodat ze aan de pols mooi aansluit en onder de oksel goed zit. Ah, veel beter.

De Bernadette wordt gebreid in tricot en boordsteek met dubbele draad. Als wol gebruikte ik Lang Yarns Novena met naalden 8 en 10. Maar eigenlijk is het patroon zo geschreven dat je het met eender welke wol en naalden kan maken. Omdat het dus aangepast is naar jouw steekverhouding.

Leerproces

Ik had al een hele hoop geleerd van de eerste Bernadette, maar ook nu heb ik weer bijgeleerd. Een patroon hoeft eigenlijk nooit af te zijn. Ik kan het blijven herwerken tot het goed is. Misschien gebruik ik volgende keer naalden 7 en 9. Of een andere steek, of andere wol. Of pas ik de schouders aan. De mogelijkheden zijn eindeloos. Al verdient het originele patroon altijd een vermelding.

In het patroon staat er een berekening voor de meerderingen van de mouwen. Bij het schrijven van het patroon kwam ik voor alle maten op 4 meerderingen om tot de gewenste breedte te komen. Maar in realiteit, kwam dat toch nog iets anders uit. Als ik een patroon 3.0 zou maken, wil ik dat ook nog aanpassen.

Probleempje

Sinds kort zit ik een beetje in de knoop met het inwerken van draadjes. Ze komen veel sneller los dan vroeger, heb ik het idee. En ik heb niet echt iets anders aangepakt. Zou het dan eerder van het dragen zijn? Want deze Bernadette zit zo goed, dat ik hem bijna elke dag aan heb. Zeker nu met het koude weer van de laatste dagen.

Dat is zeker nog iets dat ik wil gaan uitzoeken voor mijn volgende truien. Want ik wil natuurlijk niet dat mijn harde werk voor niets is geweest. En ik wil lang van mijn mooie trui blijven genieten.

Ik merk ook dat hij door het dragen al weer wat uitgerokken is. En dat vind ik ook wel jammer. Al denk ik dat ik dat met die dunnere naalden misschien kan oplossen of toch misschien dat ander garen.

Tevreden

Het lijkt nu misschien niet zo, maar ik ben best tevreden van het resultaat hoor. Het draagt zo zalig. Tja, anders zou ik hem niet iedere dag dragen natuurlijk. Als ik het kou heb, doe ik hem onmiddellijk aan en dat maakt zo’n enorm verschil.

Maar ik ben ook zo verliefd op de kleur. Tot nu toe ben ik altijd wat voorzichtig geweest met rood (al is het een van de kleuren waar ik goed mee sta). Ik vind de kleur soms zo opvallend en ik hou er niet van om in de spotlight te staan. Daarom koos ik tot nu toe veel blauw en groen. Maar ik heb het gedurfd en ik ben zo blij dat ik het gedaan heb.

Helaas staan er eerst nog een paar andere patronen op het programma. Maar afstel is geen uitstel. Later wil ik zeker nog een nieuwe maken. Hou jij ook niet van die lekker cosy warme truien?

Bronnen

Nieuwe werken

Rosebud Summer Tee

Er is nog een project dat al een tijdje af is. Mijn t-shirt dat ik als snel werkje tussendoor wou maken, duurde ook iets langer, maar het is af geraakt. Iets om trots op te zijn. Vandaag wil ik dit graag even met je delen.

Rust in mijn hoofd

Dit is een project geweest waar ik sinds lang niet opnieuw heb hoeven beginnen. Na het juiste aantal steken opzetten van de boord heb ik het hele lijf kunnen doorbreien tot aan het ajourstuk. Los van één foutje en de tel kwijtraken heb ik dat ook tot een goed einde kunnen brengen. En door de tip voor het berekenen van het aantal steken opnemen bij de mouwen ging dit als een fluitje van een cent.

Toen ik in de knoei zat met mijn raglantrui vorige zomer, had ik echt nood aan een snel project, iets gemakkelijk en met weinig naaiwerk, maar dat mooi was en dat ik in de zomer kon dragen. Ik wou eigenlijk eens genieten van de flow waarin je terecht komt als je gewoon kan doorbreien.

Je kan niet geloven hoeveel rust zo’n patroon en niet opnieuw hoeven beginnen bracht in mijn hoofd. Gewoon bezig zijn met het maken van elke steek en daarvan genieten. En dan geen tijd verliezen bij dubbel werk. Zalig was dat.

Onrust in mijn hoofd

Maar helaas was het niet allemaal rozegeur en maneschijn. Tijdens het ajourstuk heb ik wel moeite gehad. Het liep goed tot ik een steek liet vallen en het pas zes rijen later zag. In plaats dat de streep door liep, ging ze plots de andere kant op. Zo had ik het eigenlijk pas gezien.

Ik heb dan maar de truc met de levenslijn toegepast. In de averechtse rij er onder heb ik een hulpdraad doorgehaald en dan het werk een paar rijen uitgetrokken. Maar hier komt de moeilijkheid. Ik was de voor- en achterkant tegelijkertijd aan het breien, maar de fout zat maar op één kant van het werk, dus zat ik plots met een ander aantal rijen tussen de twee kanten.

Het opnemen van de steken ging prima. Maar weer gelijk komen met het aantal rijen was blijkbaar een heel andere uitdaging. Ik dacht dat het eenvoudig zou zijn, maar niet dus. Toen ik wou gaan afkanten en mijn rijen hertelde, merkte ik op dat ik aan de ene kant 2 rijen meer had dan aan de andere kant. Met een beetje gefoefel is het wel goed gekomen hoor.

Uit het hoofd

Ook al was het de bedoeling om weinig nieuws bij te leren en gewoon te genieten van het breien, toch heb ik weer bijgeleerd.

Zo weet ik nu dat twijfelen oké is. Toen mijn werk bijna af was, begon ik plots te twijfelen over de naalddikte en of ik de schouders wel mooi zou kunnen afwerken. Oh ja, en of de maten wel goed zouden zijn. Ik heb geleerd om niet te blijven zitten met die twijfels en ze gewoon hoofd vooruit aan te pakken. Zo heb ik gezien dat de naalddikte prima was en dat het me perfect zou passen. Dat van die schouders heb ik pas geprobeerd toen ik de naden dichtmaakte.

Wat ik zeker geleerd heb, is dat ik beter zorg kan dragen voor mijn projecten. Ik kan m’n hoofd er nog altijd over slaan hoe ik zo stom heb kunnen zijn om er vet op te krijgen. Wat ik allemaal niet heb gedaan om het er uit te krijgen. Het is nog steeds niet perfect, maar toch wel al een hele verbetering. Opletten met vet, check.

De onrust over het aantal rijen zal me ook niet vaak meer overkomen. Het heeft te maken met het tegelijkertijd breien van voor- en achterpand wanneer je aan het stuk van de mouwen bent. Voor dat stuk ga je heen en weer in plaats van rond te breien. En de truc is dan om het niet halverwege aan de kant te leggen, want later weet je dan niet meer aan welke kant je moet beginnen. Altijd volledige toeren maken dus, en het zal me nooit meer overkomen.

Tevreden hoofd

Aangezien het ajourmotief de enige wijziging is die ik gedaan heb, ben ik heel tevreden met het resultaat. Ik vond het eerste motief niet zo mooi uitvallen als ik wilde en was daarom op zoek gegaan naar een ander motief, waar ik wel heel tevreden van was. Dus dat was zeker een goeie beslissing.

Ik ben ook zeer blij met de keuze van wol (Missouri van Katia) en het kleur (nr 44). Het voelt zo goed aan en het kleur past me goed. En ook al heb ik er langer over gedaan dan origineel gedacht, ik was blij dat er minder werk aan was dan aan een trui met lange mouwen. Oh en zalig, zo weinig naden om dicht te naaien. Zeker iets om volgend jaar weer op het programma te zetten. Ik heb al iets op het oog.

Nu enkel nog wachten tot volgende zomer, tot het warm genoeg is om het te dragen. Het was niet enkel genieten van de flow van het breien, het zal ook genieten worden van het dragen. Kan jij daar ook zo van genieten?

Interesse in dit patroon? Het wordt als workshop gegeven voor Femma Originals Eernegem in de lente van 2022. Of neem contact met me op.

Inspiratie

Bronnen

Nieuwe werken

Quiet Bay shawl

Joepie, er is nog een project af. De MKAL van Sweet Georgia van dit jaar, de Quiet Bay shawl. Vorige week kregen jullie al een kleine preview tijdens het blokken. Nu zijn alle draadjes ingewerkt (ja, ik deed het onmiddellijk) en is hij volledig klaar.

Door het afwerken van mijn Raglantrui had ik opeens door waarom ik het allemaal doe. Een project helemaal afmaken en het kunnen dragen is zo fantastisch. Dus heb ik gebruik gemaakt van die positieve ingesteldheid om hem direct volledig af te werken.

En dit is het resultaat:

Wat is een MKAL?

MKAL staat voor Mystery Knit Along. Het is een patroon waar je elke week een stukje van ontvangt. Je weet niet op voorhand hoe het stuk er zal uitzien. Het is een goeie oefening om timemanagement onder de knie te krijgen. En voor mij ook een belangrijke: vertrouwen hebben dat het eindresultaat goed zal zijn.

Je breit het samen met een heleboel mensen, of je kan het helemaal alleen doen. Het idee erachter is dat je gewoon verder breit tot het af is. Als je voorloopt, zit er helaas niets anders op dan te wachten tot de volgende tip. Als je achterloopt, brei je gewoon lekker verder op jouw tempo en start je de volgende tip als je er klaar voor bent.

Leerproces

In het begin was ik wat terughoudend om de shawl te maken. Ik wist nog goed hoe lang het duurde om die laatste paar rijen te breien van de Laurel Mist shawl. Maar ik keek er toch zo naar uit om hem te maken, dat ik uiteindelijk er niet zo lang over hoefde nadenken.

Japanse verkorte toeren

Met breien ben je eigenlijk nooit klaar met leren en tijdens het breien van deze shawl was dat weer niet anders. Het is een patroon met een heleboel techniek. Toen ik startte, had ik er wel vertrouwen in. Tot ik plots met de Japanse verkorte toeren begon. Om dat uit te dokteren, ben ik toch een paar keer opnieuw begonnen.

Dit was de eerste keer dat ik deze techniek tegen kwam. Het is eigenlijk een variant op gewone verkorte toeren. Nu ik het onder de knie heb, vind ik het een hele efficiënte manier. Al ben ik bang dat ik niet al mijn steken zou terug vinden wanneer ik zou moeten uittrekken. Het zijn de steekmarkeerders die je het overzicht geven.

Planning

Daarnaast heeft het me ook een enorm inzicht gegeven in timemanagement. Deze MKAL wordt in 5 weken gemaakt. Elke week is er een tip van ongeveer 50 rijen. In het begin valt dat natuurlijk wel mee. Maar in de laatste week is je rij al serieus lang geworden.

Ik heb me er bij neer gelegd dat het met een fulltime job niet mogelijk is (voor mij toch) om deze shawl af te werken. Dus gun ik mezelf volgend jaar wat extra tijd. In plaats van een week, neem ik er twee. Het belangrijkste is dat je het graag blijft doen. En als je het gevoel hebt dat je moet breien, dan is het natuurlijk niet meer plezant. Al was het dit jaar wel een van mijn doelstellingen om mee te zijn. Waarom staan die tips toch zo strak? Maar ik vind dit ook wel een mooi alternatief.

Mozaiekbreien

En het was een hele goeie oefening om mijn techniek in mozaiekbreien te verbeteren. Dit was niet de eerste keer. Maar ik had het nog niet zo veel toegepast. Om de zoveel rijen is er een ander patroon om te volgen. Dat maakt de shawl nog net iets specialer.

Tijdens de voorbereidingsfase kreeg ik van Ruth Nguyen (de ontwerper van het patroon) een mooie tip mee. Brei de rijen met afgehaalde steken in een groter nummer. Door dat je een steek overslaat bij het breien, is het draadje aan de achterkant van je werk korter. Zo kan de afgehaalde steek wat compacter worden. Door met een groter nummer breinaalden te werken, kan je dat probleem verhelpen.

Anders

Ook al ben ik blij dat het project afgeraakt is. Er zijn toch een paar dingen die ik anders zou aanpakken, de volgende keer dat ik het zou maken.

De breiwol die ik gebruikte voor dit project wijkt af van het patroon. Ik gebruikte Metropolis van Scheepjes in kleuren Naples (043), Tokyo (061) en Jakarta (071). Als ik het opnieuw zou maken, zou ik het grijs nog iets lichter nemen. Dan zou de overgang tussen de kleuren misschien iets minder hard zijn.

En ook al is het een mooie shawl, persoonlijk vind ik hem iets te lang om te kunnen dragen. Als ik het opnieuw zou maken, zou het eerder als een cowl zijn. Dan duurt het ineens ook minder lang om te maken, ha. Al zijn er nog zoveel mooie dingen die ik eerst wil maken. Misschien later…

Al bij al, vond ik deze shawl nog leuk om te maken. Ik had niet het gevoel dat de bovenste toeren zo lang waren als bij het patroon van vorig jaar. Al is hij in afgewerkte afmeting zeker 50cm langer. Ik heb gemengde gevoelens. Wat vind jij er van?

Bronnen

Nieuwe werken

Raglantrui

Eindelijk is het zover. Mijn raglantrui is af. Joepi. Na veel zweet en tranen is het me toch gelukt. En wat ben ik trots. Alleen al dat het me gelukt is om hem af te krijgen.

Tja, het mag wel gezegd zijn dat dit project niet echt van een leien dakje gelopen is. Ik heb een paar keer moeten uittrekken en opnieuw beginnen om verschillende redenen. En mijn planning is volledig in het honderd gelopen. Maar ik heb er ook van bijgeleerd. En mocht je het nog niet door hebben, ik ben echt blij met het resultaat.

Over uittrekken en opnieuw beginnen

Misschien ben ik toch iets te enthousiast begonnen. Ik had het proeflapje klaar en ik ben dan maar direct begonnen. Ik had het voor en achterpand al af toen ik besefte dat ik niet genoeg wol overhad om de twee mouwen te breien. Ik had er nooit bij stil gestaan om uit te rekenen hoeveel wol ik voor welk deel precies nodig zou hebben.

Met wat tegenzin, maar toen nog met goeie moed, ben ik herbegonnen. Ik heb meer van het bruine kleur gebruikt om groen en geel te compenseren. So far, so good. Maar ik kwam er nog steeds niet. Uiteindelijk zat er niet anders op om de gewone mouwen aan te passen naar driekwart mouwen. Ook mooi, maar wel een compromis.

Ik was klaar om te beginnen aan de minderingen van de mouwen. Ik had ergens in mijn hoofd dat ik dezelfde minderingen nodig had als de minderingen op voor- en achterpand. Ik was bijna boven toen ik besefte dat ik niet zou uitkomen. Dus opnieuw uittrekken en herbeginnen.

Ik had niet opgemerkt dat om aan het juiste aantal steken bovenaan goed uit te komen, ik beter opnieuw de minderingen zou tellen. Na die berekening vielen de puzzelstukjes in elkaar en kon ik weer opnieuw beginnen.

Uiteindelijk had ik dan alle stukken klaar. Maar ik zag er zo tegenop om de trui in elkaar te steken. Door het uittrekken en opnieuw breien, had ik heel veel werk om alle uiteinden in te naaien. En ja, geef toe. Wie doet dat wel graag?

Maar toch. Ik heb er werk van gemaakt. Want wat is het alternatief. Een onafgewerkte trui. En dat vond ik zonde, want dan zou al dat uittrekken en opnieuw beginnen helemaal voor niets geweest zijn.

Toen alles aan elkaar genaaid was en alle draadjes ingewerkt waren, kon ik de boord breien. Gelukkig had ik opgezocht hoeveel steken ik nodig had om goed uit te komen en heb ik dat stuk niet opnieuw hoeven doen. Maar, zoals je kon lezen vorige week, heb ik het afkanten anders aangepakt met elastisch afkanten.

Over gewijzigde plannen

Soms kan het helemaal anders uitdraaien dan je voordien dacht. Ik had gedacht om er in 12 weken te geraken. Elke week een aantal rijen en klaar. Maar door al dat uittrekken en opnieuw beginnen, zag ik het gewoon even niet zitten en heb ik er niet aan verder gewerkt. Die 12 weken werden uiteindelijk 9 maanden. Maar dat is op zich niet zo erg. Want ondertussen heb ik andere projecten gemaakt en is de trui nu wel afgeraakt.

Toen ik voor de eerste keer herbegon, heb ik de keuze gemaakt om de averechtse rij tussen de strepen weg te laten. Toen ik het concept in mijn hoofd had, was ik er gewoon niet zeker van. Wat zou het mooist zijn? Ik heb gegokt en besloten om ze gewoon rechts te breien. Nu vind ik dat het ook mooi zou geweest zijn als ik het wel zou gedaan hebben.

Zoals ik al zei, zijn de mouwen ook iets anders geworden door het wol tekort. Ik had voorzien dat het een wintertrui zou worden met lange mouwen. Maar dat is dus anders uitgedraaid. Uiteindelijk zijn het driekwart mouwen geworden.

Over bijleren

Ik had het al gezien toen ik bezig was met een paar gestreepte sokken. Aan het begin van elke rij, verspringt het kleur. Als je er over nadenkt, is het eigenlijk wel logisch. Want aan het einde van je rij zit je hoger. Na wat onderzoek, ontdekte ik een paar tips hiervoor. Nu is de overgang tussen de strepen bijna onzichtbaar.

Dit was de eerste keer dat ik een raglantrui breide. Het heeft me inzicht gegeven in hoe zo’n trui in elkaar zit en wat het zo specifiek maakt. En door het te maken, heb ik het ook onder de knie. Al zal het misschien nog even duren voor ik een tweede maak.

De tips die ik vond om het aantal steken op de nemen voor de hals en het elastisch afkanten waren geniaal. Nadat ik ze gevonden had, leken ze me ook logisch. En ik draag ze zeker mee voor volgende projecten.

Over gevestigde waarden

Het maken van deze trui heeft ook een paar dingen bevestigd die ik al wist. Al was ik ze hier gewoon even uit het oog verloren.

Brei altijd je mouwen tegelijkertijd. Ik zou deze aan iedereen willen aanraden. Enkel zo krijg je ze helemaal gelijk. Want ook al maak je notities, soms komt het gewoon niet uit. Hier heb ik het niet gedaan, en ik heb bovenaan de ene mouw een ander aantal steken dan de andere mouw.

En voorbereiding is alles. Proeflapjes zijn zo belangrijk. Maar de info die je er kan uithalen is nog zoveel belangrijker. Als je met verschillende kleuren werkt, wil je ook per kleur rekenen. Hoeveel kleur heb je en wil je gebruiken?

Je mag fouten maken. Daar leer je van. En een beetje wabi-sabi kan helemaal geen kwaad. Je maakt een uniek stuk, want. Het is handgemaakt en van jou. Het hoeft niet altijd perfect te zijn, want het vertelt een verhaal. En als je het aan niemand zegt, hoeven ze het niet te weten (shhhh).

Over voldoening

Wat ben ik blij dat mijn trui past. Omdat ik een zelfgemaakt patroon volgde, blijft het natuurlijk altijd een risico. Maar uiteindelijk is het gelukt en dat is het belangrijkste. Het geeft zoveel voldoening en vertrouwen.

En ik ben ook heel tevreden met de kleurencombinatie. De wol die ik gebruikte komt van Sweet Georgia in Canada, gekocht tijdens de tweede lockdown. De kleurencombinatie heet Tofino Roadtrip en is oorspronkelijk in sokkenwol te krijgen. Maar ik heb de kleuren in een dikkere versie besteld.

Nu kan ik er dubbel van gaan genieten. Het maken is gedaan. Nu kan ik hem aan doen. Ik kijk er zo naar uit. Maar, zou het toch niet te fris zijn met die driekwart mouwen?

Bronnen