Inspiratie

#Kijkdaareenbeer

Tijdens deze tweede week van maatregelen begint het al een beetje moeilijker te worden. Het is makkelijk om te vereenzamen en de zin van dingen niet meer in te zien. Gelukkig zijn er kleine lichtpuntjes en geweldige initiatieven.

Eén daarvan is #kijkdaareenbeer. Het is pas dinsdag dat ik plots door had, waarom er zoveel beertjes bij de ramen stonden (Dank je wel, Jessy). Je kan hier het hele verhaal lezen. Ik was meteen geraakt door dit verhaal. Hoe leuk om op zoek te gaan naar beren achter het raam! Stiekem geef ik toe, dat ik het zelf nu ook doe tijdens mijn ochtendwandeling. Het hoeven niet enkel beertjes te zijn, knuffels mogen ook.

Amigurumi

Heel toevallig had ik net een beertje gemaakt. Binnenkort word ik opnieuw tante, dus was ik op zoek naar een patroon voor het geboortegeschenkje. Als je mijn schoonzus of broer bent, lees dan nu eventjes niet verder, aub. Jullie moeten nog eventjes wachten. Ik vond iets ideaal op de website van stuffed hearts. Wat is ie schattig!

Dit beertje valt onder Amigurumi, een Japanse techniek. Je maakt er knuffels en poppen mee. Maar je kan eigenlijk nog veel meer. Je kan patronen terug vinden voor taart, cakes en koekjes of groenten en fruit. Auto’s, trucks en treinen of bloemen en planten. Ben je op zoek naar zacht speelgoed voor je baby, dan is dit eigenlijk ideaal. Je kan zelfs een kerststal met deze techniek maken.

Je begint meestal met een magische cirkel en een aantal vasten. In de volgende rijen maak je de cirkel groter en groter tot de gewenste lengte. Als je de gewenste grote hebt, stop je met meerderen en haak je het aantal steken verder op je rij. Zo kom je aan de gewenste hoogte. Naar mate van de organische vorm die je wil bekomen kan er gemeerderd of geminderd worden. Ergens halverwege of op het einde kan je het popje opvullen en daarna dichtwerken. Meestal heb je aparte stukjes die je dan later aan elkaar zet.

Maar Amigurumi is niet iets waar ik echt goed in ben. Net omdat het veel kleine stukjes aan elkaar zetten is, vind ik het nogal veel gedoe. En er is een patroon om te volgen. Gelukkig is deze nog gemakkelijk te volgen. Daarom zag ik wel nog zitten. En heel toevallig had ik nog veel restjes op zolder. Gelukkig meer dan genoeg om dit beertje te maken.

Restjes

Catania van Schachenmayr of Cotone van Lana Grossa is ideaal. Het is 100% katoen, waarmee je heel fijn kan werken. Ik had dit in geen jaren meer gebruikt. Het laatste wat ik er mee maakte, was een plaid in granny squares. Daarbij had ik veel blauw over. Maar aangezien het een beertje is, heb ik toch gekozen voor bruin. Ik ben helaas iemand die in wild enthousiasme aan iets begint om dan te realiseren dat het toch niet is wat ik wou. Dus die bruine wol heb ik uitgetrokken van een sjaal die ik ooit begonnen was. Te lang geleden, want ik kan het me niet meer herinneren wanneer ik daar mee bezig was. Anders bleef het daar toch maar op zolder liggen. Dus ideaal om te gebruiken.

Maar wat ik niet liggen heb, zijn de knoopjes voor ogen en neus en vulsel. In het patroon vind je een handige video om de knoopjes te maken met wol. Gelukkig maar, anders kon ik niet afwerken. En voor het vulsel had ik nog te veel uiteindjes van vorige projecten over. Omdat dat ook wol is, is het lekker zacht en heb ik besloten om dat te gebruiken. Op naar zero waste… (Kijk wel niet te diep door de gaatjes, want je kan de kleurtjes er een beetje door zien.)

Het was eerst wat zoeken om te beginnen. Maar na de voetjes was ik eigenlijk al verkocht. Het is zo leuk om te maken dat ik niets anders meer wou doen. Ik vind het schitterend om te zien hoe je de vormen kan opbouwen door te meerderen en te minderen. Het is helemaal iets anders dan een trui of een sjaal. Het is echt 3D denken. En het voordeel is dat je geen uiteindjes hoeft in te naaien, want die zitten aan de binnenkant van je werk.

Oliver Bear kan de wereld aan

Ik ben zo blij met het resultaat. Als eerste Amigurumi werkje vind ik hem best wel geslaagd, al zeg ik het zelf. Ahum, ik blijf voorlopig nog mijn bescheiden zelf. Eerst stond ik er een beetje weigerachtig tegenover, maar nu geef ik het een kans, hoor. Het is niet het laatste werkje dat ik in deze techniek zal maken. Je mag gerust zeggen dat er een wereld voor me open ging.

Dus nu staat mijn Oliver Bear aan het raam, om door de voorbijgangers gezien te worden. Voorlopig passeert iedereen wel met zijn hoofd naar beneden gebogen. Dus kop op, we slaan er ons wel door. Yes, we can! Zet jij ook een beertje voor het raam, zodat we samen op berenjacht kunnen gaan?

Blogroll en bronnen:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.